بررسی رویکردهای نظری گوناگون در تبیین ناکامی و پیامدهای روانشناختی و رفتاری آن

چکیده مقاله

ناکامی یکی از پدیده های بنیادین در روانشناسی است که در شرایط ناکامی با تحقق اهداف با نیازها پدیدار می شود و پیامدهای پیچیده ای در سطوح هیجانی، شناختی، رفتاری و اجتماعی به همراه دارد این مقاله به شیوه ای مروری و تطبیقی، رویکردهای نظری گوناگون در تبیین ناکامی را بررسی می کند رویکردهای روان تحلیل گرایانه فروید، کلاین ، ناکامی تجربه ای دفاعی ساختاری و تاثیر در تکوین «خود» و ورود به نظم نمادین تلقی می شود نظریه پیشرفت، ناکامی را عامل فعال ساز تحریف های شناختی هیجانی، در مقابل رویکردهای شناختی رفتاری الیس، بندورا نقش مشاهده خودآمدی، تعامل متقابل شناخت، محیط و رفتار در تجربه ناکامی تاکید می کند رویکردهای اجتماعی فرهنگی مانند نظریه محرومیت جمعی، اعتراض، خشونت، افسردگی اجتماعی را بررسی می کنند مقایسه های درون گروهی ناکامی را طی کرده و پیامدهای آن در سطوح جمعی را مطالعه می کنند در نهایت، رویکردهای عصب روانشناختی با تمرکز بر دوپامین سروتونین و ساختارهایی چون آمیگدالا نتیجه می گیرد که تنها در چارچوب یک مدل تلفیقی زیستی روانی اجتماعی می توان تبیینی جامع از ناکامی و پیامدهای آن ارائه داد، مدلی که امکان تحلیل و مداخله موثر در این پدیده را برای روانشناسان و درمانگران فراهم می آورد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

سید علی قائم مقامی

کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی از دانشگاه اصفهان

قائم مقامی، سید علی،1404،بررسی رویکردهای نظری گوناگون در تبیین ناکامی و پیامدهای روانشناختی و رفتاری آن،بیست و ششمین کنفرانس ملی روانشناسی علوم تربیتی و اجتماعی،بابل

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات بیست و ششمین کنفرانس ملی روانشناسی علوم تربیتی و اجتماعی28 فروردین 1404 · بابل