چکیده مقاله
هرآنچه در دنیا وجود دارد، دارای سازه است از قرون وسطی تاکنون، همواره معماران و سازندگان راهکارها، شیوهها و مصالح جدیدی را برای اجرای ساختمانها و ترکیب سازه با معماری به منظور رسیدن به راهحل های بدیع و نو اختراع کردهاند یک بخش غیرقابل تفکیک در معماری ، درنظر گرفتن ملاحظاتی مانند پوشش فضا، پی ها، دالها، ستونها و سقف هاست تلفیق معماری و سازه، ترکیبی است از هنر، ارزشهای زیبایی شناسی ، تکنولوژی ، مصالح و رفتار آنها، عملکرد و نصب در مقام طراح، یک معمار فرم ساختمانی را که طراحی می کند، بنا می نهد و در مقام یک شخص خلاق وارد به مسائل تکنولوژی ، درمورد کارایی سازهای مسئول است قابلیت سازهای کاربرد اساسی اسکلت سازه را توصیف می نماید که جدای از تعریف آرایش فضایی است به منظور پایداری ساختمان، بنا باید در برابر بارهای زنده و مرده، در مقابل نیروی جاذبه زمین و سایر نیروهای طبیعی محیط پیرامون که خود را در مسیرهای گوناگون آشکار می سازند، مقاومت نماید عدم پیوند بین معماری و سازه و ایجاد طرح هایی که سازه آن کاملا مجزا از معماری بوده در آموزش معماری و سازه و در بخش کارهای حرفه ای به خوبی مشاهده می شود، که نتیجه آن چیزی جز به وجود آمدن ساختمان هایی بدون زیبایی معماری و سازهای نیست هدف این مقاله تبیین نقش معمار و مهندس در طراحی در زمان معاصر بوده و بررسی و تعیین اهمیت این نکته که با افزایش میزان مشارکت معمار و مهندس سازه از مراحل ابتدایی طراحی ، می توان به طرح هایی دست یافت که از نظر زیبایی شناسی معماری و عملکرد سازهای پیوند ناگسستنی دارند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�قی زاده، کتایون،1403،تعامل معماری و سازه، رویکردی دو سویه در طراحی معماری،دهمین همایش بین المللی ایده های نوین در معماری، شهرسازی، جغرافیا و محیط زیست پایدار،مشهد
ارائهشده در
مجموعه مقالات دهمین همایش بین المللی ایده های نوین در معماری، شهرسازی، جغرافیا و محیط زیست پایدار10 فروردین 1403 · مشهد