درمان محیط محور؛تحلیل نظریه مارتین هایدیگر در طراحی محیط های درمانی اثربخش

چکیده مقاله

این مقاله به بررسی ارتباط میان فلسفه مارتین هایدگر و طراحی محیط های درمانی می پردازد و چگونگی تاثیر مفاهیم کلیدی نظریه های هایدگر، همچون «بودن در جهان» و «آرمیدگی»، در خلق فضاهای درمانی موثر را تحلیل می کند هایدگر معتقد است که انسان ها در تعامل عمیق با محیط خود قرار دارند و در این ارتباط معنای واقعی خود را می یابند از این رو، محیط های درمانی باید به گونه ای طراحی شوند که بیماران نه تنها از نظر جسمانی بلکه از منظر روانی و معنوی نیز بهبود یابند در این راستا، مفاهیمی مانند فضای معنا دار، آرمیدگی و کاهش بیگانگی در فضاهای درمانی از اهمیت ویژه ای برخوردارند طراحی فضاهایی که بیماران در آن ها احساس تعلق، آرامش و امنیت کنند، می تواند به کاهش استرس، اضطراب و تسهیل روند درمان کمک کند همچنین، توجه به نور طبیعی، فضای سبز و استفاده از مواد طبیعی در طراحی فضاهای درمانی می تواند تاثیرات مثبتی بر روحیه بیماران داشته باشد این مقاله نشان می دهد که درمان محیط محور با توجه به مفاهیم فلسفی هایدگر می تواند به ایجاد فضاهایی منجر شود که برای بیماران نه تنها مکان های درمان بلکه مکان های بهبود و آرامش روانی باشند

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

محمد عرفان آنتیک چی

دانشجوی کارشناسی ارشد،گروه معماری، دانشکده عمران ، معماری و هنر ،واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی،تهران،ایران

مه تیام شهبازی

استادیار گروه معماری،دانشکده عمران ، معماری و هنر، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی،تهران،ایران

�نتیک چی، محمد عرفان و شهبازی، مه تیام،1403،درمان محیط محور؛تحلیل نظریه مارتین هایدیگر در طراحی محیط های درمانی اثربخش،دوازدهمین همایش بین المللی ایده های نوین در معماری، شهرسازی، جغرافیا و محیط زیست پایدار،مشهد

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات دوازدهمین همایش بین المللی ایده های نوین در معماری، شهرسازی، جغرافیا و محیط زیست پایدار5 مهر 1403 · مشهد