چکیده مقاله
این پژوهش به بررسی نقش طراحی فضاهای آموزشی انعطافپذیر بر تعاملات اجتماعی و میزان یادگیری دانش آموزان می پردازد با توجه به تغییرات گسترده در نظام های آموزشی و گسترش فناوری های نوین، مدارس نیازمند طراحی محیط هایی هستند که بتوانند با تغییرات سریع علمی و اجتماعی سازگار شده و بستر مناسبی برای توسعه مهارت های فردی و گروهی فراهم کنند معماری مدارس، علاوه بر تامین فضای آموزشی، باید امکان تعاملات اجتماعی، انعطافپذیری عملکردها، و توسعه حس تعلق در دانش آموزان را فراهم سازد نتایج پژوهش نشان می دهد که محیط های انعطافپذیر با طراحی مناسب می توانند به کاهش استرس دانش آموزان، افزایش مشارکت در فعالیت های گروهی، ارتقای مهارت های اجتماعی و تقویت خلاقیت کمک کنند بررسی چیدمان مبلمان، مسیرهای حرکتی، نورپردازی، ارتباط بین فضا های داخلی و بیرونی، و استفاده از عناصر طبیعی، از جمله عواملی هستند که بر کیفیت یادگیری و تجربه دانش آموزان تاثیرگذارند همچنین، امکان شخصی سازی محیط، ایجاد فضا های چندمنظوره، و ترکیب فضا های باز و بسته موجب بهبود تعاملات بین فردی و شکل گیری ارتباطات اجتماعی موثر می شود پژوهش حاضر با بررسی الگوهای معماری نوین و مقایسه سیستم های آموزشی سنتی و مدرن، تلاش دارد تا راهکارهایی برای طراحی مدارس هوشمند و انعطافپذیر ارائه دهد پیشنهاد می شود که محیط های آموزشی، با کاهش کنترل تک بعدی معلم، افزایش آزادی در یادگیری، و تغییر در سازماندهی فضا ها، امکان یادگیری پویا را برای دانش آموزان فراهم کنند این نتایج می تواند به عنوان راهنمایی برای طراحی مدارس آینده با تاکید بر معماری تطبیق پذیر و محیط های آموزشی پویا مورد استفاده قرار گیرد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
نوریان، مهدیه،1404،الگوی معماری انعطافپذیر در محیطهای آموزشی: تاثیر طراحی بر تعاملات اجتماعی و ارتقای یادگیری در مدارس هوشمند،چهاردهمین همایش بین المللی ایده های نوین در معماری، شهرسازی، جغرافیا و محیط زیست پایدار،مشهد
ارائهشده در
مجموعه مقالات چهاردهمین همایش بین المللی ایده های نوین در معماری، شهرسازی، جغرافیا و محیط زیست پایدار18 خرداد 1404 · مشهد