شگردهای «قصر» و «حصر» در قصاید خاقانی شروانی

چکیده مقاله

یکی از انواع اصلی مطالعات ادبیات فارسی، فنون ادبی است که به چند دسته از جمله: بدیع، بیان، معانی، عروض وقافیه و انواع شعر جای می گیرد در این پژوهش مبحث مورد نظر در رابطه با علم معانی است علم معانی، علمی استکه؛موضوع اصلی آن، در رابطه با فصاحت و بلاغت است و در کنار فصاحت و بلاغت یک متن، به رعایت حال مخاطب،مقام، موقعیت و جایگاه سخن نیز توجه ویژه ای دارد و یکی از مسائل مهم در قسمت فنون ادبی و ایضا ادبیات است معانی در ادبیات به زیر شاخه های متعددی تقسیم بندی می شود که چند نمونه ی آن اعم از: ایجاز، اطناب، احوال مسند و بحث حصر و قصر است مطلب اصلی در این پژوهش عنوانحصر و قصر است حصردر لغت به معنای محاصره کردن و قصر در لغت به معنای کوتاه بودن است و در اصطلاح زبان و ادبیات فارسی آن است که یک ویژگی یایک صفتی را به چیزی یا به کسی، آن چنان نسبت دهیم که از او خارج نباشد و تنها آن ویژگی یا صفت مختص آنشخص یا چیز باشد و مربوط به افراد یا اشیاء دیگری نباشد در پژوهش حاضر برآنیم تا علاوه بر توجه به علم معانی وبیان تعریفی دقیق از آن به بحث قصر و حصر و انواع آن و یافتن این صنعت در قصاید خاقانی شروانی بپردازیم؛ ودریابیم که این شاعر تا چه حد و چگونه از این صنعت بهره برده؛ و بسامد این صنعت در شعرش به چه میزاناست برای این مهم از روش تحلیل محتوای اشعار بهره برده شده است

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

بهاره افتخاری

کارشناس ارشد زبان و ادبیات فارسیدبیر رسمی، آموزش و پرورش شهرستان بویراحمد

�فتخاری، بهاره،1401،شگردهای «قصر» و «حصر» در قصاید خاقانی شروانی،کنفرانس ملی تحقیقات میان رشته ای در علوم انسانی و فرهنگ ایرانی اسلامی،اردبیل

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات کنفرانس ملی تحقیقات میان رشته ای در علوم انسانی و فرهنگ ایرانی اسلامی16 تیر 1401 · اردبیل