بررسی ازدواج سرپرست با فرزند خوانده از نظر فقهی و حقوق ایران

چکیده مقاله

فرزندخواندگی یکی از نهادهای حقوقی است که به موجب آن رابطه ی حقوقی بین زوجین سرپرست یا سرپرست منحصر با فرزندخوانده ایجاد می شود در ایران قانون حمایت از کودکان بدون سرپرست در سال 1353 تصویب شد و این قانون در سال 1392 با عنوان قانون حمایت از کودکان و نوجوانان بی سرپرست و بد سرپرست اصلاح و قانون سابق لغو گردید مطابق این قانون، خانواده های فاقد فرزند یا دختران و زنان مجرد بالای سی سال می توانند کودکان یا نوجوانان بی سرپرستی و بدسرپرست که شرایط مقرر در این قانون را دارا می باشند سرپرستی نمایند اما جواز ازدواج سرپرست با فرزندخوانده که در تبصره ماده 26 همین قانون بیان شده است، از جمله نواقص و معضلات قانون مذکور می باشد که با هدف اصلی این قانون که در ماده 1 ،تامین نیازهای مادی و معنوی کودکان و نوجوانان می باشد در تعارض است

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

کرامت حیدری وکیل آباد

کارشناس ارشد حقوق خصوصی دانشگاه آزاد اسلامی اردبیل

�یدری وکیل آباد، کرامت،1398،بررسی ازدواج سرپرست با فرزند خوانده از نظر فقهی و حقوق ایران،پنجمین همایش بین المللی مدیریت،روانشناسی و علوم انسانی با رویکرد توسعه پایدار،تهران

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات پنجمین همایش بین المللی مدیریت،روانشناسی و علوم انسانی با رویکرد توسعه پایدار21 شهریور 1398 · تهران