چکیده مقاله
امروزه پیشگیری و مبارزه با پدیده قاچاق انسان، به عنوان یکی از جرایم سازمان یافته و علیه کرامت انسانی که از پرسودترین تجارت ها می باشد و حقوق اولیه بشری افراد را نقص می کند و گروه های مافیایی بزرگیرا به خود مشغول کرده است، مورد تلاش بسیاری از کشورها قرار گرفته که مشکلات اجتماعی و فرهنگی زیادی را در سطح بین المللی به وجود آورده است؛ دولت ها با وجود تمام کوشش ها نتوانسته اند در پیشگیریاز آن موفقیت های موثری بدست آورند که در بسیاری از جوامع بین المللی این امر به یک مشکل اساسی اجتماعی تبدیل شده است البته عوامل متعددی در افزایش و گسترش قاچاق انسان در سال های اخیر موثر بوده اند؛ از جمله فقر فرهنگی و اقتصادی، عدم امکانات و رفاه اجتماعی، عدم آگاهی افراد جامعه از آسیب های مادی و روحی این پدیده شوم، سود زیاد از فعالیت های قاچاق از مهمترین عوامل افزایش قاچاق انسان هستند که پیشگیری از این پدیده فراملی، که ریشه در شکاف عظیم اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی کشورهای توسعه نیافته و فقیر به عنوان کشورهای مبداء دارد، که نیازمند همکاری و اراده جدی کلیه سازمانها و نهادهای دولتی و غیر دولتی و مردم نهاد کشورها می باشد که می توانند با افزایش آگاهی عمومی افراد جامعه، رفع فقر اقتصادی و اشتغال زایی و بهبود فرهنگ در جامعه از این بزه فراملی پیشگیری اجتماعی صورت بپذیرد؛ لذا پژوهش حاضر در صدد این می باشد که با استفاده از پیشگیری اجتماعی که پیشگیری غیر کیفری بوده و مختص قبل از وقوع جرایم می باشد امکان این نوع پیشگیری در مورد جرم بین المللی قاچاق انسان را مورد واکاوی قرار دهد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�دلی ملکی، محمد و جلیل زاده، محمدرضا،1403،امکان سنجی پیشگیری اجتماعی از جرم قاچاق انسان،هشتمین کنفرانس بین المللی فقه، حقوق، وکالت و علوم اجتماعی در افق ایران ۱۴۰۴،مشهد
ارائهشده در
مجموعه مقالات هشتمین کنفرانس بین المللی فقه، حقوق، وکالت و علوم اجتماعی در افق ایران ۱۴۰۴18 آذر 1403 · مشهد