بررسی جرم شناختی ریسک پذیری بزه دیدگان زن در جرم قاچاق انسان

چکیده مقاله

قاچاق انسان ، خصوصا قاچاق زنان و کودکان که به بردگی عصر مدرن شهرت دارد، یکی از مصادیق جرایم سازمان یافته است که از ابتدای دهه ی ۱۹۹۰ میلادی شدت یافته، و تا اینکه در این سال های اخیر بهیک معضل جهانی تبدیل شده است قاچاق انسان را در قرن بیست و یکم می توان صورت جدیدی از تجارت بردگان تا قرن نوزدهم تصور نمود از این رو، لزوم جرم انگاری قاچاق انسان در تمامی کشورهایجهان احساس می شود مسئله قاچاق اشخاص ، معمولا با هدف قاچاق زنان و کودکان، یاقاچاق برای بهره کشی جنسی مورد بحث قرار می گیرد در حال حاضر قاچاق پدیده ای بسیار گسترده تر در سطح جهانی بهشمار می رود به طوری که بسیاری از زنانی که در گریز از فقر و جستجوی یافتن یک زندگی بهتر به ترک خانه و میهن خود دست می زده اند، نه تنها به آن دست پیدا نکرده، بلکه بیش از پیش در گردابی فرو میروند که هیچ راه گریزی برایشان فراهم نیست قاچاق انسان به عنوان یک رفتار بزهکارانه مستوجب مجازات در ایران سابقه چندان طولانی قانونی ندارد، اما بدلیل فقدان آمار جنایی دقیق، نمی توان از نرخ ارز واقعییا نزدیک به واقع از قاچاق زنان سخنی راند ولی آنچه در روزنامه ها یا زبان همگانی است، نشانگر آمار نگران کننده قاچاق انسان در ایران می باشد یکی از این نشانه ها، تصویب قانون مبارزه با قاچاق انسانمصوب ۱۳۸۳ است که در عین حال که قرینه ای بر وجود این پدیده است واکنش مناسب قانون گذار به آن نیز محسوب می شود پژوهش حاضر تلاشی جهت بررسی بسیاری از زوایای مبهم و ضعف های موجود درنظام حقوقی داخلی و بین المللی در موضوع قاچاق انسان را دارد نگارنده همچنین با ارائه راهکارها و پیشنهادات سازنده، در ابهام زدایی و هماهنگ کردن هرچه بیشتر حقوق کیفری ایران با اسناد بین المللیموجود سعی وافری را عرضه داشته است

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

فاطمه عباسی

ارشد جزا و جرم شناسی، دانشگاه قم، ایران

�باسی، فاطمه،1403،بررسی جرم شناختی ریسک پذیری بزه دیدگان زن در جرم قاچاق انسان،هشتمین کنفرانس بین المللی فقه، حقوق، وکالت و علوم اجتماعی در افق ایران ۱۴۰۴،مشهد

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات هشتمین کنفرانس بین المللی فقه، حقوق، وکالت و علوم اجتماعی در افق ایران ۱۴۰۴18 آذر 1403 · مشهد