چکیده مقاله
عقد و ایقاع به عنوان دو منبع اصلی ایجاد تعهد گروه اعمال حقوقی شناخته شده اند در ماده ۱۹۰ قانون مدنی برای تمام قراردادهایی که بسته می شود، شرایط چهارگانه ای مشخص شده است که اگر این شرایط به طور کامل وجود داشته باشند، باعث می شود قرارداد از نظر حقوقی صحیح باشد این شرایط عبارتند از: ۱ قصد و رضا؛ ۲ اهلیت طرفین؛ ۳ موضوع معامله که باید معین باشد؛ ۴ مشروعیت جهت معامله که در صورت فقدان هریک از این شرایط عقد نمی تواند تاثیر مطلوب خود را داشته باشد معاملات یکی از اعمال حقوقی بسیار مهم هستند که قانونگذار شرایط صحت آن را تعیین کرده است؛ حال ایقاعات نیز مانند معاملات از جمله اعمال حقوقی هستند که در زندگی اجتماعی دارای اهمیت و تاثیر زیادی می باشد که در ابواب مختلف این تاثیر را می توان مشاهده کرد در باب حقوق عینی که می تواند سبب تملک شخص شود مثل احیای اراضی مواتیا باعث سقوط حق مالکیت و اجازه احیا به دیگران بشود مثل اعراض؛ در باب حقوق دینی مثل ابراء دین مدیون یا در امور خانوادگی که طلاق نمونه بارز آن است؛یا فسخ نکاح و رجوع شوهر یا بذل مدت در نکاح منقطع، حال در قانون مدنی برای صحت و اعتبار ایقاع شرایطی ذکر نشده است و این امر باعث تشتت آراء می گردد و با توجه به اهمیت این موضوع شایسته است که این شرایط تعیین شود بنظر می رسد بتوان با استقراء در قوانین و مقررات مربوط به معاملات و ایقاعات و در نظر گرفت مبانی و قواعد حقوقی به این نتیجه رسید که تمام شرایطی که برای صحت معامله در ماده ۱۹۰ قانون مدنی ذکر شده است در ایقاع نیز لازم است و باید در نظر گرفته شود
کلیدواژهها
نویسندگان
مرضیه حیدری
دانشجوی دکتری حقوق خصوصی دانشگاه ازاد اسلامی واحدرشت
حمید بذرباچ
دانشیار گروه حقوق دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرج
علی اکبر محمدی قلعه نی
دانشجوی دکتری حقوق خصوصی دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرج
علیرضا قدیری
دانشجوی دکتری حقوق خصوصی دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرج
شیوه ارجاع
�یدری، مرضیه و بذرباچ، حمید و محمدی قلعه نی، علی اکبر و قدیری، علیرضا،1403،بررسی قواعد عمومی، ماهیت و اعتبار شرایط صحت ایقاعات از منظر فقه و حقوق ایران،هشتمین کنفرانس بین المللی فقه، حقوق، وکالت و علوم اجتماعی در افق ایران ۱۴۰۴،مشهد
ارائهشده در
مجموعه مقالات هشتمین کنفرانس بین المللی فقه، حقوق، وکالت و علوم اجتماعی در افق ایران ۱۴۰۴18 آذر 1403 · مشهد