مشروعیت اقدام نظامی جمهوری اسلامی ایران علیه رژیم صهیونیستی

چکیده مقاله

در حقوق معاهدات بین المللی، بر اساس ماده ۵۱ منشور ملل متحد، اقدام مسلحانه فردی علیه کشورها تنها در قالب«دفاع مشروع» جایز شمرده می شود یکی از مهمترین بسترهای اختلاف نظر درباره دفاع مشروع، شمول آن نسبت به دفاع بازدارنده در حملات قریب الوقوع است که با عنوان «دفاع پیش دستانه» یاد می شود بسیاری از حقوقدانان به استناد ضرورت آن را می پذیرند، اما اغلب آنان با تفسیر واقع نگرانه تلاش می کنند این شمول را انکار کنند تا از پیامدهای خطرناک سوء استفاده از آن بکاهند نوشتار حاضر بر آن است تا با استفاده از روش تحلیلی–توصیفی از طریق منابع کتابخانه ای، استراتژی اسلام را در این مسئله به دست دهد یافته ها حاکی است منابع معتبر اسلامی پیش دستی در دفاع در برابر حملات فوری را تایید می کند، اما از آنجا که روش های جنگی در حوزه منطقه الفراغ قرار می گیرد، این امکان وجود دارد که حاکم اسلامی بر اساس مصالح مقتضی درباره آن تصمیم اخذ کند رهبری حکومت اسلامی این اختیار را دارد که در صورت اجماع جهانی در تفسیر مضیق دفاع،و یا شکل گیری عرف بین المللی در این باره، از دفاع پیش دستانه صرف نظر کند این تاکتیک مانعی در برابر حامیان تجاوز است و درسنت معصومان نیز تایید شده است

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

مریم قزل عاشقی

کارشناسی ارشد رشته حقوق بین الملل

قزل عاشقی، مریم،1403،مشروعیت اقدام نظامی جمهوری اسلامی ایران علیه رژیم صهیونیستی،هشتمین کنفرانس بین المللی فقه، حقوق، وکالت و علوم اجتماعی در افق ایران ۱۴۰۴،مشهد

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات هشتمین کنفرانس بین المللی فقه، حقوق، وکالت و علوم اجتماعی در افق ایران ۱۴۰۴18 آذر 1403 · مشهد