بررسی ماهیت عقود نامعین از لحاظ لزوم یا جواز با نگاهی به قواعد عمومی قراردادها

چکیده مقاله

عقود نامعین قراردادهایی هستند که در قوانین موضوعه به طور خاص تعریف یا شناسایی نشده اند اما بر اساس اصل آزادی قراردادها ماده ۱۰ قانون مدنی ایران و با رعایت قواعد عمومی قراردادها معتبر شناخته می شوند این عقود از لحاظ لزوم و جواز، به تبع شرایط قرارداد و ماهیت توافقات میان طرفین تابع اصول حقوقی مختلفی هستند در حقوق ایران اصل بر لزوم عقود است ماده ۲۱۹ قانون مدنی ، مگر آنکه قانون یا توافق طرفین خلاف آن را تصریح کرده باشد تحلیل عقود نامعین از لحاظ لزوم و جواز نیازمند بررسی عواملی چون نوع تعهدات، امکان فسخ یک جانبه، و اصول حسن نیت و انصاف است در این راستا قواعد تکمیلی و تفسیری همچون تفسیر به نفع بقای قرارداد یا احترام به اراده آزاد طرفین نیز نقشی مهم ایفا می کنند

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

مصطفی بشکنی

دانشجوی دکتری حقوق خصوصی دانشگاه جامعه المصطفی العالمیه

�شکنی، مصطفی،1404،بررسی ماهیت عقود نامعین از لحاظ لزوم یا جواز با نگاهی به قواعد عمومی قراردادها،دهمین کنفرانس بین المللی فقه، حقوق ، وکالت و علوم اجتماعی در افق ایران ۱۴۰۴،مشهد

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات دهمین کنفرانس بین المللی فقه، حقوق ، وکالت و علوم اجتماعی در افق ایران ۱۴۰۴26 مرداد 1404 · مشهد