تحلیل مبانی فقهی و حقوقی اعتبار امضای الکترونیکی

چکیده مقاله

با گسترش سریع فناوریهای ارتباطی و اینترنتی حجم قابل توجهی از قراردادها و معاملات تجاری و غیرتجاری به بسترهای دیجیتال و فضای مجازی منتقل شده است در این فرآیند به واسطه فاصله مکانی میان طرفین ابزار نوینی همچون امضای الکترونیکی جایگزین امضای سنتی و حضوری گردیده است؛ مسئله ای که اهمیت بررسی اعتبار حقوقی و قابلیت پذیرش این نوع امضاها را دو چندان می کند پرسش اصلی این است که آیا امضای الکترونیکی از منظر فقه اسلامی و مقررات قانون ایران دارای اعتبار لازم است و آیا می توان کاربرد آن را صرفا به قراردادهای تجاری یا بین المللی محدود دانست یا آن که این اعتبار فراتر از آنها نیز جریان می یابد این پژوهش با استفاده از روش تحلیلی توصیفی و مبتنی بر منابع کتابخانه ای تلاش می کند با استناد به اصول اساسی فقهی به ویژه اصل مصلحت و اصل حلیت و همچنین بررسی مقررات قانونی مرتبط به این سوالات پاسخ دهد یافته های تحقیق بیانگر آن است که اعتبار امضای الکترونیکی به خوبی قابل توجیه بوده و کاربرد آن صرفا به زمینه های خاص محدود نیست، بلکه قابلیت شمول در انواع قراردادها و اعمال حقوقی را داراست؛ مشروط بر رعایت الزامات شرعی و قانونی اعم از شروط صحت و قواعد قانون تجارت الکترونیکی

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

جواد وفادار

دانش آموخته دکتری گروه فقه و مبانی حقوق اسلامی واحد قم دانشگاه آزاد اسلامی، قم، ایران

وفادار، جواد،1404،تحلیل مبانی فقهی و حقوقی اعتبار امضای الکترونیکی،دهمین کنفرانس بین المللی فقه، حقوق ، وکالت و علوم اجتماعی در افق ایران ۱۴۰۴،مشهد

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات دهمین کنفرانس بین المللی فقه، حقوق ، وکالت و علوم اجتماعی در افق ایران ۱۴۰۴26 مرداد 1404 · مشهد