چکیده مقاله
بیش از نیم قرن است که تخریب آگاهانه اموال، اشیاء و متعلقات عمومی در شهرها و میل به این گونه رفتارها به عنوان یک معضل رو به رشد در حفظ نظم و امنیت فضاهای عمومی شهر و اداره امور شهر های امروزی شناخته شده است در نگاه کلی می توان تخریب گرایی را مسئله ای اجتماعی در فضای کالبدی شهر خواند که هر یک بر دیگری تاثیرگذار و همچنین از آن متاثر است تهران اولین کلانشهر ایران در تکاپوی رسیدن به آرمان های مدرنیته، با مسائل و مشکلاتی نو به قدمت ایام به ظاهر مدرن شدنش می باشد که مزید بر مشکلات سنتی اما پابرجایش است که یکی از مظاهر آن بروز برخی از این رفتارهای تخریب گرانه در فضاهای عمومی شهری مانند پارک ها می باشد در این بررسی تلاش هر چند محدود بر این است با کمک گرفتن از اصول تئوری عام CPTED به ارزیابی نشانه های تخریب گرایی در سه پارک محله ای شهری با توجه به پراکندگی جغرافیایی شهری پارک ها و به دنبال آن تفاوت های فرهنگی حاکم بر مناطق است در این مسیر به منظور ارزیابی میزان تخریب مبلمان پارک در برقراری ارتباط با فاکتورهای مکانی علاوه بر استفاده از برداشت های میدانی و سنجش تخریب پذیری آن و مصاحبه با نگهبان پارک و بازدیدکنندگان دائمی ساکن محله به ثبت مشاهدات به شیوه عکس برداری نیز پرداخته شده است نتایج ما ارتباط و وابستگی بین فاکتورهای مکانی مبلمان پارکی و حتی توزیع جغرافیایی خود پارک ها با میزان و شدت تخریب گرایی را در بر می گیرد
کلیدواژهها
نویسندگان
عطیه محمودی مظفر
دانشکده شهرسازی، پردیس هنرهای زیبا، دانشگاه تهران، تهران، ایران
صادق پرتانی
گروه مهندسی عمران، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه بجنورد، بجنورد، ایران
مژده ربانی
گروه شهرسازی، دانشگاه HSE مسکو، جمهوری فدرال روسیه
سیدمحسن موسوی
مرکز آموزش، پژوهش و مطالعات راهبردی شورای اسلامی شهر بجنورد، بجنورد، ایران
جواد قدیمی زیارت
گروه مهندسی عمران، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه بجنورد، بجنورد، ایران
شیوه ارجاع
محمودی مظفر، عطیه و پرتانی، صادق و ربانی، مژده و موسوی، سیدمحسن و قدیمی زیارت، جواد،1402،ارزیابی نشانه های تخریب گرایی در فضاهای عمومی شهری با تاکید بر توزیع مکانی،دهمین کنفرانس ملی و سومین کنفرانس بین المللی برنامه ریزی شهری و مدیریت شهری،مشهد
ارائهشده در
مجموعه مقالات دهمین کنفرانس ملی و سومین کنفرانس بین المللی برنامه ریزی شهری و مدیریت شهری24 آبان 1402 · مشهد