چکیده مقاله
داستان خسرو و شیرین یکی از مشهورترین ادبیات فارسی است که نه تنها به لحاظ ادبی، بلکه جنبه های فرهنگی نیز تاثیرات شگرفی بر تمدن ایران و ادبیات سایر ملل گذاشته است به عبارت دیگر این داستان در ایران و در کشورهای دیگر به عنوان یک میراث فرهنگی شناخته می شود و به دلیل عناصر محوری آن نظیر عشق آسان دشوار، دسته بندی های اجتماعی، و مسائل اخلاقی، همواره توجه بوده است این داستان عاشقانه که به قلم گنجوی نوشته شده، یکی از برجسته ترین نمونه های ادبیات فارسی و عاشقانه ای نادر است که به بررسی مفاهیم عشق، دیانت، و انسانیت می پردازد و با مضامین عشق، فراق، و نیروی انسانی در برابر دشواری ها روایت می شود در این پژوهش به روش تحلیلی و توصیفی به بررسی ابیات خسرو و شیرین در زمینه فرهنگ و ادب پرداخته می شود و هدف این مقاله بررسی ابعاد فرهنگی این اثر و تاثیر آن بر فرهنگ و هنر ایران است
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�سین پور ماستری، فاطمه و وفایی، عباسعلی،1404،جوانب فرهنگی و ادبی داستان خسرو و شیرین،یازدهمین کنفرانس بین المللی علوم انسانی ، ادبیات و زبانشناسی،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات یازدهمین کنفرانس بین المللی علوم انسانی ، ادبیات و زبانشناسی29 آبان 1404 · تهران