روابط بینامتنی بین خسرو و شیرین و داستان های مدرن

چکیده مقاله

این مقاله به بررسی روابط بینامتنی میان منظومه ی خسرو و شیرین نظامی گنجوی و داستان های مدرن می پردازد با تکیه بر نظریه ی بینامتنیت که توسط ژولیا کریستوا مطرح شد نشان داده می شود که متون ادبی همواره تحت تاثیر متون پیشین شکل می گیرند و هیچ متنی به طور مستقل خلق نمی شود در این راستا نمادها و شخصیت های داستان خسرو و شیرین، از جمله شخصیت های چندبعدی خسرو و شیرین، عشق فرهاد و مفاهیمی همچون قدرت، عشق و تعهد، مورد تحلیل قرار می گیرند این پژوهش با روشی توصیفی تحلیلی و با الهام از دیدگاه های نشانه شناختی، به واکاوی چگونگی تاثیر پذیری داستان های مدرن از این اثر کلاسیک می پردازد و در نهایت نقش بینامتنیت را در درک عمیق تر متون ادبی برجسته می سازد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

فرحناز ناصر حجتی رودسری

دانشجوی دکتری تخصصی زبان و ادبیات فارسی واحد آستارا

حافظ صادق پور

گروه زبان و ادبیات فارسی واحد آستارا دانشگاه آزاد اسلامی آستارا ایران

ناصر حجتی رودسری، فرحناز و صادق پور، حافظ،1404،روابط بینامتنی بین خسرو و شیرین و داستان های مدرن،یازدهمین کنفرانس بین المللی علوم انسانی ، ادبیات و زبانشناسی،تهران

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات یازدهمین کنفرانس بین المللی علوم انسانی ، ادبیات و زبانشناسی29 آبان 1404 · تهران