زاویه دید در داستان های معاصر فارسی

چکیده مقاله

چکیده زاویه دید یکی از بنیادین ترین عناصر روایت است که نقش تعیین کننده ای در سازمان دهی ادراک، زمان مندی و معنای روایت دارد با وجود گسترش مطالعات روایت شناسی در ایران، بررسی جامع و نظام مند انواع زاویه دید و کارکردهای آن در داستان های معاصر فارسی هنوز با خلاهایی مواجه است هدف پژوهش حاضر، نخست تبیین نظری مفهوم زاویه دید و کانونی سازی بر اساس روایت شناسی معاصر، سپس تحلیل انواع رایج زاویه دید در داستان های معاصر فارسی، و در نهایت بررسی کارکردهای هنری و معنایی آن در آثار منتخب است روش پژوهش توصیفی تحلیلی است و داده ها از طریق مطالعه اسنادی، تحلیل متون روایی و مقایسه ساختاری گردآوری شده اند یافته ها نشان می دهد که نویسندگان معاصر فارسی از گستره متنوعی از زاویه دیدها از دانای کل تا روایت ذهنی، چندصدایی و گسسته برای بازنمایی تجربه فردی، نقد اجتماعی، خلق تعلیق، زمان پریشی و ساخت زیبایی شناختی بهره برده اند نتایج نهایی بیانگر آن است که تحول زاویه دید در داستان فارسی، بازتاب دگرگونی در شیوه فهم انسان، واقعیت و روایت است و این عنصر به سطح یک «نظام ادراکی متن» ارتقا یافته است

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

کوثر میر

دانشگاه سیستان و بلوچستان

محمد عدنان صالح زهی

دانشگاه سیستان و بلوچستان

میلاد کیخایی

دانشگاه سیستان و بلوچستان

میر، کوثر و صالح زهی، محمد عدنان و کیخایی، میلاد،1404،زاویه دید در داستان های معاصر فارسی،یازدهمین کنفرانس بین المللی علوم انسانی ، ادبیات و زبانشناسی،تهران

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات یازدهمین کنفرانس بین المللی علوم انسانی ، ادبیات و زبانشناسی29 آبان 1404 · تهران