چکیده مقاله
بدر جاجرمی از شاعران گمنام قرن هفتم هجری است قصاید وی آکنده از تعبیرات قرآنی و روایی، صنایع بدیعی، لغات و ترکیبات نسبتا دشوار فارسی و عربی، نکات چشمگیر زبانی و دستوری، اشارات تاریخی و اجتماعی، اشارات و عقاید مربوط به فرهنگ عامه و است که درک درست اشعار او و شناخت منظومه فکری اش را نیازمند شرح و تفسیر کرده است شاعر چند قصیده مصنوع در مدح اشخاص مختلف سروده و در آنها تفننهای ادبی از قبیل، توشیح تعبیه ابیات و عبارات در درون شعر، برخورداری از چند نوع وزن قافیه، قابلیت تبدیل به چند قالب و را به اوج رسانده است؛ که در هر یک صنعت بدیعی به نوعی نشان دهنده تسلط و مهارت شاعر در حوزه صنایع بدیعی است محتوای شعر جاجرمی بیشتر در زمینه توحید، مدح، رثا، شکایت، ماده تاریخ، فرهنگ عامه، بیان عشق و از معشوق است ممدوحان او بیشتر از اعضای خاندان جوینی یا از وابستگان آنانند و شاعر در مدحشان معمولا جانب اعتدال را رعایت کرده است؛ در مراثی او نیز که مهمترین آنها در رثای بهاءالدین و شمس الدین جوینی است نوعی صداقت در گفتار به چشم می خورد که حاکی از محبت قلبی او به ایشان است پژوهشگر در این تحقیق به روش توصیفی تحلیلی به بررسی و شرح مشکلات برخی از قصاید دشوار وی پرداخته و نتیجه فوق را در اختیار مخاطبان قرار داده است
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�لیزاده، احمد و عطاریان، زهرا،1404،شرح مشکلات برخی از قصاید بدرالدین جاجرمی،یازدهمین کنفرانس بین المللی علوم انسانی ، ادبیات و زبانشناسی،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات یازدهمین کنفرانس بین المللی علوم انسانی ، ادبیات و زبانشناسی29 آبان 1404 · تهران