فرایندهای واجی همگونی و هماهنگی واکه ای در لهجهی اصفهانی از منظر آواشناسی آکوستیکی

چکیده مقاله

بنا بر یافته های علم جامعه شناسی زبان و از منظر گویش شناسی «گویش» و «لهجه» بخش جدانشدنی از زبان را تشکیل می دهند، و در این راستا بررسی و تحلیل دقیق هر یک از گویش ها و لهجه ها می تواند ارزشمند باشد در این رابطه بررسی فرایندهای واجی موجود در لهجه های مختلف زبان فارسی امری ست که همواره مورد توجه و اهمیت بوده است در این مقاله فرایندهای واجی همگونی و هماهنگی واکه ای در گفتار سخنگویان اصفهان مورد بررسی آکوستیکی قرار گرفت بدین منظور تحلیل آکوستیکی در رابطه با متغیرهای فیزیکی شدت صوت، دیرش، سازه اول F۱ سازه دوم F۲ و سازه سوم F۳ آواهای همجواری انجام گرفت که در آنها فرایندهای مذکور اعمال می گردد در این راستا تعداد ۶۷ واژه ضبط شده تجزیه و تحلیل آکوستیکی شد این بررسی شامل تحلیل ویژگی های آکوستیکی هر یک از آواهای مورد نظر در بافت همگون شده در واژه های لهجه ی مدنظر در مقایسه با فارسی معیار است نتایج تجزیه و تحلیل ها در این تحقیق نشان می دهد که در زیربنای فرایندهای واجی همگونی و هماهنگی واکه ای در لهجه اصفهانی نوعی همگونی آکوستیکی در متغیرهای فیزیکی شدت، دیرش سازه اول، دوم و سوم وجود دارد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

عاطفه سادات میرسعیدی

گروه زبان انگلیسی دانشکده تعلیم تربیت اسلامی واحد اصفهان خوراسگان ، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران

میرسعیدی، عاطفه سادات،1404،فرایندهای واجی همگونی و هماهنگی واکه ای در لهجهی اصفهانی از منظر آواشناسی آکوستیکی،یازدهمین کنفرانس بین المللی علوم انسانی ، ادبیات و زبانشناسی،تهران

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات یازدهمین کنفرانس بین المللی علوم انسانی ، ادبیات و زبانشناسی29 آبان 1404 · تهران