چکیده مقاله
مناطق ساحلی و خوش آب وهوای شمالی ایران به دلیل جاذبه های طبیعی، با افزایش فزاینده ی مهاجرت و گسترش بافت های شهری مواجه بوده که این امر موجب تغییر شدید الگوی کاربری اراضی و کاهش سطوح طبیعی شده است در این پژوهش، تغییرات پوشش زمین شهر بهشهر به عنوان نمونه ای از شهرهای توریستی شمال ایران طی سال های ۱۹۹۳ تا ۲۰۲۳ در یک سری زمانی طولانی مدت با استفاده از تصاویر ماهواره ای لندست بررسی شد برای طبقه بندی سه کاربری اصلی شامل مناطق ساخته شده، پوشش گیاهی و خاک مدنظر قرار گرفت سپس سه الگوریتم یادگیری ماشین بردار پشتیبان، CART و جنگل تصادفی در محیط گوگل ارث انجین پیاده سازی و دقت آن ها ارزیابی شد نتایج ارزیابی کمی نشان داد که الگوریتم جنگل تصادفی عملکرد بهتری در تفکیک کلاس ها از خود نشان داد و با میانگین دقت کلی ۹۲ ۱% و ضریب کاپای ۸۷ ۹% بهترین عملکرد را ارائه داد طی این دوره ۳۰ ساله، مساحت مناطق ساخته شده ۶۳۱ ۸۹ هکتار افزایش یافته و در مقابل، اراضی خاکی و پوشش گیاهی به ترتیب به مقدار ۱۶۷ ۷۶ و ۴۶۴ ۱۳ هکتار کاهش یافتند این یافته ها ضمن تاکید بر تاثیر توسعه ی گردشگری و مهاجرت بر فرسایش منابع طبیعی، کارایی بالای الگوریتم های یادگیری ماشین در پایش دقیق تغییرات کاربری زمین و مدیریت توسعه پایدار شهری در مناطق مشابه را برجسته می کند
کلیدواژهها
نویسندگان
سید محمد حسینی
دانشجوی کارشناسی مهندسی نقشه برداری، دانشکده عمران، دانشگاه صنعتی نوشیروانی بابل
عباس کیانی
استادیار گروه مهندسی نقشه برداری، دانشکده عمران، دانشگاه صنعتی نوشیروانی بابل
فاطمه احمدی
دانشجوی دکتری سنجش ازدور، دانشکده مهندسی نقشه برداری، دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی
شیوه ارجاع
�سینی، سید محمد و کیانی، عباس و احمدی، فاطمه،1404،تحلیل بلندمدت گسترش شهری و کاهش سطوح طبیعی در مناطق ساحلی و گردشگر پذیر شمال ایران (۱۹۹۳-۲۰۲۳) در محیط گوگل ارث انجین (مطالعه موردی: بهشهر)،بیست و نهمین همایش و نمایشگاه ملی مهندسی نقشه برداری و اطلاعات مکانی ژئوماتیک ۱۴۰۴ و پنجمین نمایشگاه بین المللی ایران ژئو،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات بیست و نهمین همایش و نمایشگاه ملی مهندسی نقشه برداری و اطلاعات مکانی ژئوماتیک ۱۴۰۴ و پنجمین نمایشگاه بین المللی ایران ژئو29 آبان 1404 · تهران