چکیده مقاله
این پژوهش به چالش بنیادین در نظام برنامه ریزی ایران، یعنی شکاف میان اسناد بالادستی آمایش سرزمین و ابزارهای اجرایی آن، می پردازد علی رغم ابلاغ اسناد ملی و استانی آمایش سرزمین، نبود چارچوبی یکپارچه و تعمیم پذیر منجر به ضعف در فرآیند تصمیم گیری، اجرا و پایش سیاست های توسعه، به ویژه در حوزه استقرار صنایع شده است علی رغم وجود قوانین مدون، فرآیند استقرار واحدهای تولیدی صنعتی همچنان با ابهام، تفسیرهای سلیقه ای و عدم شفافیت روبه روست پژوهش حاضر یک چارچوب روش شناختی داده محور و تکرارپذیر برای غلبه بر این چالش ارائه می دهد که مبتنی بر ترجمه دقیق و سیستماتیک «مقررات و ضوابط استقرار واحدهای تولیدی و صنعتی» به یک مدل مکانی پویا است این چارچوب، فاصله میان زبان حقوقی مقررات و واقعیت های جغرافیایی را کاهش می دهد و ابزاری برای پیاده سازی عملی اصول آمایش در اختیار برنامه ریزان قرار می دهد پیاده سازی و اجرای این مدل در استان زنجان به عنوان مطالعه موردی، نتایج کمی دقیقی از اراضی مجاز و ممنوع برای هفت رده زیست محیطی صنایع تولید کرده است که با توجه به ماهیت ملی دستورالعمل های مورداستفاده، قابل تعمیم به سطح کشور می باشد همچنین، انطباق مکانی واحدهای موجود بر این لایه ها موارد مغایرت قانونی را آشکار ساخته است که راهبردهای موثری برای سیاست گذاری فرایند توسعه صنعتی و مقایسه با محورهای توسعه صنعتی ذکرشده در اسناد آمایش هر استان ترسیم می نماید نتایج حاصل از این پژوهش و چارچوب ارائه شده می تواند به ابزاری شفاف و مبتنی بر قانون برای صدور مجوزهای صنعتی و حکمرانی سرزمینی منجر شود و به عنوان هسته یک سامانه تصمیم یار مکانی SDSS ملی، فرآیند تصمیم گیری را از حالت کیفی و موردی به یک فرآیند داده محور و استاندارد متحول سازد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�مالی، بهمن و عباسپور، رحیم علی،1404،توسعه و پیاده سازی چارچوب مکانی داده محور برای عملیاتی سازی آمایش سرزمین در توسعه صنعتی (مطالعه موردی: استان زنجان)،بیست و نهمین همایش و نمایشگاه ملی مهندسی نقشه برداری و اطلاعات مکانی ژئوماتیک ۱۴۰۴ و پنجمین نمایشگاه بین المللی ایران ژئو،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات بیست و نهمین همایش و نمایشگاه ملی مهندسی نقشه برداری و اطلاعات مکانی ژئوماتیک ۱۴۰۴ و پنجمین نمایشگاه بین المللی ایران ژئو29 آبان 1404 · تهران