چکیده مقاله
در این پژوهش، تغییر شکل پسالرزه ای ناشی از زمین لرزه سراوان که با بزرگای Mw ۷ ۷ در تاریخ ۱۶ آوریل ۲۰۱۳ رخ داده است، با استفاده از تحلیل سری زمانی تصاویر Sentinel ۱A مورد بررسی قرار گرفته است زمین لرزه سراوان که در منشور برافزایشی پهنه فرورانش مکران رخ داد، موجب جابجایی حین زلزله قابل توجه، به میزان حدود ۲۹ سانتی متر شد نتایج بدست آمده از سری زمانی نشان می دهد که در طول هفت سال پس از زمین لرزه، بیشینه ی جابجایی تجمعی پسالرزه ای حدود ۲۰ میلی متر بوده و نرخ متوسط تغییر شکل در راستای دید ماهواره حدود ۳ میلی متر در سال برآورد می شود تجزیه میانگین سرعت فاز پسالرزه ای به مولفه های قائم و شرقی–غربی نشان دهنده ی بالاآمدگی زمین و حرکت به سمت غرب در محدوده کانونی زمین لرزه است این الگوی بالاآمدگی پسالرزه ای در تضاد با نشست زمین در فاز حین زلزله است تحلیل سازوکارهای پسالرزه ای نشان می دهد که واهلش ویسکوالاستیک در پوسته زیرین و گوشته بالایی، عامل اصلی این تغییر شکل است
کلیدواژه‌ها
نویسندگان
میثم امیری
دانشکده علوم زمین، دانشگاه تحصیلات تکمیلی علوم پایه زنجان
زهرا موسوی
دانشکده علوم زمین، دانشگاه تحصیلات تکمیلی علوم پایه زنجان
شیوه ارجاع
�میری، میثم و موسوی، زهرا،1404،مطالعه تغییر شکل پسالرزه ای زمین لرزه ۲۰۱۳ سراوان Mw ۷.۷با استفاده از سری زمانی تصاویر تداخل سنجی راداری،بیست و نهمین همایش و نمایشگاه ملی مهندسی نقشه برداری و اطلاعات مکانی ژئوماتیک ۱۴۰۴ و پنجمین نمایشگاه بین المللی ایران ژئو،تهران
ارائه‌شده در
مجموعه مقالات بیست و نهمین همایش و نمایشگاه ملی مهندسی نقشه برداری و اطلاعات مکانی ژئوماتیک ۱۴۰۴ و پنجمین نمایشگاه بین المللی ایران ژئو29 آبان 1404 · تهران