چکیده مقاله
تحولات فناورانه در سال های اخیر، به ویژه در حوزه ی شبکه های اجتماعی، نقش الگوریتم ها را در بازتعریف الگوهای ارتباطی خانواده ها پررنگ تر کرده است پژوهش حاضر با رویکرد کیفی و به روش پدیدارشناسی، به بررسی تجربه ی زیسته ی نوجوانان ایرانی از تاثیر الگوریتم های شبکه های اجتماعی بر کیفیت رابطه ی والد–فرزندی پرداخته است مشارکت کنندگان ۱۴ نوجوان ۱۳ تا ۱۸ ساله با سابقه ی استفاده ی گسترده از پلتفرم هایی مانند اینستاگرام، یوتیوب و تیک تاک بودند که تغییراتی در روابطشان با والدین تجربه کرده اند داده ها از طریق مصاحبه ی نیمه ساختاریافته گردآوری و با روش تحلیل مضمون براون و کلارک، ۲۰۰۶ تحلیل شدند یافته ها نشان داد که الگوریتم های شبکه های اجتماعی از سه مسیر اصلی به تضعیف روابط خانوادگی منجر می شوند: ۱ تضعیف عزت نفس و شکنندگی هویت فردی نوجوان در پی مقایسه گری الگوریتمی، ۲ افزایش ناامنی عاطفی و تشدید تعارض های خانوادگی از طریق بازنمایی محتوای تنش زا، و ۳ استحاله رابطه ی والد–فرزندی در نتیجه ی گریز از نظارت، پنهان کاری هدفمند و اتکای هیجانی به شبکه های اجتماعی نوجوانان اغلب خانواده را ناکارآمد در همدلی و حمایت تجربه کرده و به پلتفرم های آنلاین به عنوان پناهگاه روانی روی آورده اند نتایج این پژوهش ابعاد پنهان و عمیق تاثیر الگوریتم ها بر هویت و ارتباطات نوجوانان را آشکار کرده و بر ضرورت ارتقای سواد رسانه ای خانواده ها، بازسازی اعتماد والد–فرزندی و مداخلات آموزشی در سطح فرهنگی و اجتماعی تاکید دارد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
کریمی، محمدرضا و اسفندیاری، مصطفی،1404،تجربه زیسته نوجوانان از تاثیر الگوریتم های شبکه های اجتماعی بر کیفیت رابطه والد-فرزندی،سومین کنفرانس ملی تحقیقات میان رشته ای در علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره و مطالعات فرهنگی،اردبیل
ارائهشده در
مجموعه مقالات سومین کنفرانس ملی تحقیقات میان رشته ای در علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره و مطالعات فرهنگی22 آبان 1404 · اردبیل