چکیده مقاله
مسئولیت کیفری در حقوق کیفری ایران مبتنی بر وجود قابلیت انتساب فعل مجرمانه به مرتکب است؛ قابلیتی که بر دو عنصر بنیادی یعنی قوه ادراک و قوه اختیار استوار است به بیان دیگر فرد زمانی مسئولیت کیفری دارد که بتواند ماهیت و نتایج رفتار خود را تشخیص داده و با اراده آزاد اقدام کند اختلالات عصبی به عنوان یکی از مهمترین عوامل موثر بر ادراک و اراده نقش تعیین کننده ای در سلب یا کاهش مسئولیت کیفری دارند این اختلالات می توانند در قالب بیماری های نورولوژیک، صرع، زوال عقل، اختلالات عملکردی مغز یا اختلالات تشخیص و کنترل رفتار بروز یابند و توان فرد در تشخیص حسن و قبح، اعمال پیش بینی نتایج رفتار و کنترل ارادی کنش ها را مختل کنند از این رو، قانون مجازات اسلامی با پیش بینی نهاد «جنون» و «اختلالات روانی موثر بر اراده» تلاش کرده است میان حمایت از جامعه و رعایت عدالت فردی تعادل برقرار کند با وجود این، چالش هایی همچون عدم شفافیت در تفکیک میان اختلالات روان پزشکی و اختلالات عصبی، فقدان ملاک های علمی دقیق برای ارزیابی سلب یا کاهش مسئولیت کیفری، اختلاف نظرهای کارشناسی و نبود سازوکارهای تخصصی یکپارچه برای ارزیابی نورولوژیک مرتکبان، موجب شده است که اجرای این مقررات در عمل با ابهاماتی همراه باشد در نتیجه تحلیل و تبیین دقیق مبانی نظری مفهوم مسئولیت کیفری، تعیین معیارهای روشن برای تشخیص تاثیر اختلالات عصبی بر اراده و ادراک مرتکب و ارائه راهکار برای یکپارچه سازی نظرات پزشکی قانونی و رویه قضایی ضرورتی انکارناپذیر برای ارتقای دقت عدالت کیفری به شمار می رود این پژوهش با بررسی مبانی حقوقی مسئولیت کیفری، تحلیل جایگاه اختلالات عصبی در نظام حقوق کیفری ایران و نقد رویه موجود می کوشد ملاک های معتبر برای احراز یا نفی مسئولیت کیفری را تبیین نموده و در جهت تقویت رویکرد علمی و تخصصی در دادرسی های کیفری پیشنهادهایی سازنده ارائه کند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�زادی، بنفشه،1404،تبیین مفهوم و ملاک مسئولیت کیفری و اختلالات عصبی در حقوق کیفری ایران،یازدهمین کنفرانس بین المللی فقه، حقوق ، وکالت و علوم اجتماعی در افق ایران ۱۴۰۴،مشهد
ارائهشده در
مجموعه مقالات یازدهمین کنفرانس بین المللی فقه، حقوق ، وکالت و علوم اجتماعی در افق ایران ۱۴۰۴19 آبان 1404 · مشهد