عدالت اجتماعی در سلامت روان و جامعه پذیری کودکان

چکیده مقاله

عدالت اجتماعی به عنوان یکی از ارکان اصلی توسعه پایدار نقشی تعیین کننده در شکل گیری سلامت روان و فرایند جامعه پذیری کودکان دارد پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه عدالت اجتماعی و سلامت روان کودکان و نوجوانان در ایران انجام شد روش شناسی به صورت ترکیبی کمی کیفی طراحی شد؛ در بخش کمی ۴۰۰ کودک و والدین آنان از مناطق شهری و روستایی انتخاب شدند و پرسشنامه های استاندارد سلامت روان و جامعه پذیری تکمیل گردید در بخش کیفی نیز مصاحبه های نیمه ساختار یافته با کودکان، والدین و معلمان صورت گرفت نتایج کمی نشان داد عدالت اجتماعی ادراک شده با شاخص های سلامت روان، کاهش افسردگی و اضطراب، افزایش عزت نفس و احساس تعلق همبستگی مثبت و معناداری دارد تحلیل کیفی نیز بیانگر تجربه تبعیض های آموزشی و اقتصادی و اثرات آن بر عزت نفس و تعاملات اجتماعی کودکان بود بحث و نتیجه گیری پژوهش ضمن تکیه بر نظریات جان رالز و آمارتیا سن و نظریه های روان شناسی رشد نشان داد که نابرابری های اقتصادی اجتماعی در ایران به ویژه در مناطق محروم و در شهرهایی چون اصفهان، پیامدهای منفی قابل توجهی بر سلامت روان کودکان دارند بر این اساس ضرورت اجرای سیاست های حمایتی در حوزه آموزش و سلامت روان، توجه به نقش مدارس در تقویت عدالت فرهنگی و اجتماعی و حمایت هدفمند از خانواده های کم درآمد پیشنهاد می شود در پایان محدودیت هایی چون دشواری نمونه گیری و قابلیت تعمیم نتایج مطرح شده و بر ضرورت انجام پژوهش های طولی و مداخلات آزمایشی در آینده تاکید گردید یافته ها محدود به نمونه کودکان اصفهان بوده و نیازمند بررسی در سایر مناطق کشور است

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

فاطمه زهرا سهیلی پور

گروه روانشناسی، واحد نجف آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف آباد، ایران

یاسین امینی

گروه روانشناسی واحد خمینی شهر، دانشگاه آزاد اسلامی شهر، ایران

�هیلی پور، فاطمه زهرا و امینی، یاسین،1404،عدالت اجتماعی در سلامت روان و جامعه پذیری کودکان،دومین همایش ملی امیدآفرینی ،پایداری اجتماعی با رویکرد محرومیت زدایی،اصفهان

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات دومین همایش ملی امیدآفرینی ،پایداری اجتماعی با رویکرد محرومیت زدایی19 آبان 1404 · اصفهان