مدلهای نوین توانمندسازی اجتماعی و اقتصادی برای کاهش محرومیت و ارتقای پایداری اجتماعی در جوامع کمتر توسعه یافته

چکیده مقاله

محرومیت اقتصادی و اجتماعی یکی از مهمترین چالشهای توسعه پایدار در جوامع کمتر توسعه یافته است که اثرات گسترده ای بر کیفیت زندگی، عدالت اجتماعی، مشارکت مردمی و تاب آوری جوامع دارد کاهش دسترسی به منابع مالی، خدمات آموزشی و بهداشتی، فرصت های اشتغال و مشارکت اجتماعی موجب ایجاد چرخه های معیوب می شود که محرومیت را تشدید کرده و پایداری اجتماعی را تهدید می کند این مقاله با هدف ارائه مدل های نوین توانمندسازی اجتماعی و اقتصادی طراحی شده است که بتوانند محرومیت را کاهش دهند و ظرفیت های اقتصادی و اجتماعی جوامع محروم را ارتقا دهند روش تحقیق ترکیبی است و شامل تحلیل اسنادی، مطالعات موردی داخلی و بین المللی، مصاحبه با کارشناسان اقتصادی و اجتماعی و جمع آوری داده های میدانی می باشد مدل های ارائه شده بر ترکیب توانمندسازی فردی و گروهی، افزایش مشارکت اجتماعی، دسترسی به منابع اقتصادی و ایجاد شبکه های حمایتی محلی تمرکز دارند یافته ها نشان می دهد این مدل ها ضمن افزایش مهارت ها و اشتغال، اعتماد اجتماعی و مشارکت فعال مردم را نیز تقویت می کنند و می توانند اثرات بلندمدت در کاهش نابرابری و محرومیت اقتصادی و اجتماعی داشته باشند نتایج تحقیق می تواند به سیاست گذاران، سازمان های غیر دولتی و برنامه ریزان توسعه کمک کند تا برنامه های علمی، عملیاتی و مقیاس پذیر برای توانمندسازی جوامع محروم و ارتقای پایداری اجتماعی طراحی کنند مدل پیشنهادی قابلیت الگوسازی و توسعه در سایر مناطق با شرایط مشابه را نیز دارد و می تواند به عنوان الگوی ملی برای کاهش محرومیت و ارتقای عدالت اجتماعی مورد استفاده قرار گیرد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

مجتبی صفابخش

دکترای مهندسی پزشکی، استاد دانشگاه علمی و پژوهشی وزارت نیرو

نازنین مظفری

دانشجوی کارشناسی روانشناسی دانشگاه آزاد اسلامی اصفهان

�فابخش، مجتبی و مظفری، نازنین،1404،مدلهای نوین توانمندسازی اجتماعی و اقتصادی برای کاهش محرومیت و ارتقای پایداری اجتماعی در جوامع کمتر توسعه یافته،دومین همایش ملی امیدآفرینی ،پایداری اجتماعی با رویکرد محرومیت زدایی،اصفهان

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات دومین همایش ملی امیدآفرینی ،پایداری اجتماعی با رویکرد محرومیت زدایی19 آبان 1404 · اصفهان