چکیده مقاله
در سال های اخیر افزایش نابرابری های اقتصادی و اجتماعی در شهرها باعث کاهش امید اجتماعی و احساس تعلق جمعی شده است در چنین شرایطی، هوش مصنوعی می تواند ابزاری کارآمد برای شناسایی دقیق تر الگوهای فقر و نیازهای واقعی گروه های آسیب پذیر و طراحی سیاست های مبتنی بر داده های محرومیت زدایی باشد این پژوهش با رویکرد میان رشته ای ترکیبی از علوم داده، علوم اجتماعی و سیاست گذاری عمومی نقش الگوریتم های یادگیری ماشین را در تحلیل شاخص های رفاه، کیفیت زندگی و امید اجتماعی در مناطق کم برخوردار شهری بررسی می کند داده های مورد استفاده شامل شاخص های اقتصادی، بهداشتی، مشارکت اجتماعی و داده های مکانی است که با روش های خوشه بندی و تحلیل همبستگی پردازش می شوند هدف اصلی پژوهش ارائه مدلی برای سیاست گذاری هوشمند و امیدآفرین است که با تمرکز بر عدالت اجتماعی و توانمندسازی گروه های محروم، زمینه ساز پایداری اجتماعی شود انتظار می رود نتایج طراحی نقشه های هوشمند محرومیت و ارائه راهکارهای مداخلات محلی موثر و انسان محور را ممکن سازد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�نجبری، ایوب و پارسافر، مهدیس،1404،کاربرد هوش مصنوعی در شناسایی الگوهای فقر و طراحی سیاستهای امیدآفرین در جوامع شهری،دومین همایش ملی امیدآفرینی ،پایداری اجتماعی با رویکرد محرومیت زدایی،اصفهان
ارائهشده در
مجموعه مقالات دومین همایش ملی امیدآفرینی ،پایداری اجتماعی با رویکرد محرومیت زدایی19 آبان 1404 · اصفهان