چکیده مقاله
یکی از شاخص های کلیدی در رشد موفقیت تحصیلی و شخصیتی دانش آموزان به شمار می رود که هوش هیجانی شامل توانایی ابراز احساسات خود و دیگران و درک مدیریت آن ها است در تصمیم گیری های صحیح و سازگاری با چالش های زندگی و تعاملات اجتماعی نقش مهمی دارد تحقیقات علمی نشان داده اند که دانش آموزانی که هوش هیجانی بالاتری دارند، در مقایسه با همسالان خود، مهارت های ارتباطی بهتری دارند کمتر دچار اضطراب و تنش های روحی می شوند و نهایتا در محیط های آموزشی کارایی مطلوب تری از خود نشان می دهند در این میان، دو نهاد حیاتی یعنی مدرسه و خانواده تاثیر مهمی در رشد و شکوفایی هوش هیجانی دانش آموزان دارند محیط اجتماعی دانش آموز، به عنوان اولین محیط اجتماعی، زمینه ای مساعد برای آموزش مهارت های خودتنظیمی، خودآگاهی، مدیریت و همدلی تعاملات اجتماعی می آورد والدین به میزان توجهی که به عواطف و احساسات فرزندان خود دارند و الگوی رفتاری که در کودکان باشد، می تواند بستری برای پرورش هوش هیجانی کودکان باشد مدارس نیز با استفاده از راهکارهای آموزشی مطلوب، برنامه های پرورشی هدفمند و فضای یادگیری حمایتگرانه در این مهارت ایفای نقش می کنند معلمان به عنوان هدایتگران یادگیری می توانند از طریق حل مسئله و همکاری گروهی، تقویت مهارت های ارتباطی دانش آموزان را مهیا کنند در این پژوهش که به شیوه مروری و با مراجعه به کتابخانه ای و مقالات و تحقیقات چاپ شده و مطالب دیجیتالی گردآوری شده است و سعی بر آن شده که به بررسی نقش خانواده پرداخته شود نتایج به دست آمده حاکی از آن است که خانواده ها می توانند نقش بسیار موثری در پرورش هوش هیجانی دانش آموزان ایفا کنند این همکاری به بهبود توانمندی های روانی، تحصیلی و اجتماعی دانش آموزان کمک کرده و بر شکوفایی موفقیت و شخصیت آنها تاثیر بسزایی دارد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�بادت خواه، میلاد و حمیدی، سرور و محمدی، لاوان و توانا، بهاره و فتحی، پونا،1404،نقش والدین در رشد هوش هیجانی دانش آموزان دوره اول ابتدایی،بیست و ششمین کنفرانس ملی روانشناسی علوم تربیتی و اجتماعی،بابل
ارائهشده در
مجموعه مقالات بیست و ششمین کنفرانس ملی روانشناسی علوم تربیتی و اجتماعی28 فروردین 1404 · بابل