چکیده مقاله
برنامه ریزی کاربری اراضی در روند توسعه شهری معمولا یکی از هسته های اصلی مدیریت شهری می باشد که مسئله ای بسیار پیچیده به مستلزم در نظر گرفتن عوامل متعددی است روش های بهینه سازی چند هدفه برای حل این قبیل مسائل از کاربرد و تناسب بالایی برخوردار هستند مابین تعداد بسیار زیاد نقشه های تولید شده با استفاده از روش های چند هدفه، برنامه ریزان علاقه مند به انتخاب نقشه ای هستند که نزدیک به الگوی توسعه شهر می باشد استفاده از الگوریتم های فرا ابتکاری این امکان را فراهم می آورد مجموعه ای از راه حل های بهینه پش روی برنامه ریز قرار گیرد و با استفاده شاخص های مکانی می توان الگوی توسعه شهر را استخراج کرده و با توجه به وضعیت توسعه شهر از میان جواب های موجود نزدیک ترین جواب به روند توسعه شهر را در اختیار برنامه ریزان قرار داد در این تحقیق از الگوریتم ژنتیک با رتبه بندی نامغلوب جهت به دست آوردن جبهه جواب بهینه استفاده شد و سپس با محاسبه مقادیر کمی شاخص های مکانی موردنظر در نقشه کاربری اراضی سال 1390 شهر تهران و مقایسه سناریوهای حاصل از الگوریتم، بهترین سناریو که بیشترین شباهت به نقشه وضع موجود را دارا بود استخراج گردید
کلیدواژه‌ها
نویسندگان
رضا صفرزاده
دانشجوی کارشناسی ارشد سیستم های اطلاعات مکانی، دانشکده مهندسی نقشه برداری، دانشگاه خواجه نصیرالدین طوسی
محمد کریمی
استادیار گروه سیستم های اطلاعات مکانی، دانشکده مهندسی نقشه برداری، دانشگاه خواجه نصیرالدین طوسی
ساناز علائی مقدم
دانشجوی دکتری سیستم های اطلاعات مکانی، دانشکده مهندسی نقشه برداری، دانشگاه خواجه نصیرالدین طوسی
شیوه ارجاع
�فرزاده، رضا و کریمی، محمد و علائی مقدم، ساناز،1395،بهینه سازی تخصیص کاربری اراضی شهری با استفاده از الگوریتم NSGA-II و شاخص های مکانی،دومین کنفرانس ملی مهندسی فناوری اطلاعات مکانی،تهران
ارائه‌شده در
مجموعه مقالات دومین کنفرانس ملی مهندسی فناوری اطلاعات مکانی29 دی 1395 · تهران