تببین نقش واسطه ای یگانگی فرد-سازمان در رابطه بین خودارزشیابی مرکزی و عملکرد شغلی در بیمارستان تامین اجتماعی شیراز

چکیده مقاله

این تحقیق به منظور بررسی تاثیر متغیر خود ارزشیابی مرکزی بر عملکرد شغلی کارکنان با نقش واسطه ای یگانگی فرد سازمان در بیمارستان تامین اجتماعی شیراز انجام گردید روش پژوهش در این مقاله توصیفی پیمایشی و از لحاظ هدف از نوع کاربردی میباشد 900 نفر از مدیران و کارکنان این بیمارستان تشکیل دهنده جامعه آماری تحقیق هستند روش نمونه گیری تصادفی ساده و حجم نمونه با استفاده از فرمول کوکران 269 بدست آمد نتایج تحقیق بیان داشت که خودارزشیابی مرکزی بر عملکرد شغلی تاثیر معناداری دارد تناسب فرد سازمان میان خودارزشیابی مرکزی و عملکرد شغلی نقش واسطه ای دارد همچنین ابعاد خود ارزشیابی مرکزی شامل عزت نفس، خودکارآمدی تعمیم یافته، و کانون کنترل بر یگانگی فرد سازمان و عملکرد شغلی تاثیر مثبت و متغیر عصبیت بر یگانگی فرد سازمان و عملکرد شغلی تاثیر منفی داشته است همچنین متغیر یگانگی فرد سازمان نیز بر عملکرد شغلی کارکنان موثر است

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

مهدی محمدی

استادیارگروه مدیریت دولتی دانشگاه پیام نورایران

غلامرضا آزاد

دانشجوی کارشناسی ارشدمدیریت دولتی دانشگاه پیام نور ایران

محمدی، مهدی و آزاد، غلامرضا،1397،تببین نقش واسطه ای یگانگی فرد-سازمان در رابطه بین خودارزشیابی مرکزی و عملکرد شغلی در بیمارستان تامین اجتماعی شیراز،چهارمین همایش بین المللی مدیریت،روانشناسی و علوم انسانی با رویکرد توسعه پایدار،شیراز

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات چهارمین همایش بین المللی مدیریت،روانشناسی و علوم انسانی با رویکرد توسعه پایدار30 خرداد 1397 · شیراز