بررسی روش های ارتقاء شاخص توسعه انسانی در کشور ایران

چکیده مقاله

بطور کلی مفهوم توسعه انسانی عبارت است از فرایند بسط انتخاب ها در بستر فضا ی قابلیت زا برای دستیابی به زندگی بهتر بر اساس این تعریف می توان تغییرات شاخص توسعه انسانی را در یک دوره ی زمانی مشخص مورد بررسی قرار داد پژوهش حاضر درصدد است که به بررسی و ارائه روش های موثر در ارتقاء سطوح توسعه انسانی کشور بپردازد نتایج حاصل از این بررسی نشان می دهد که شاخص توسعه انسانی در کشور ایران طی سالهای 1975 الی 2005 از رقم 0/571 در سال 1975 به 0/759 در سال 2005 بالغ گشته است که این افزایش را مدیون افزایش امید به زندگی و رشد شاخص باسوادی می باشند نتایج این پژوهش نشان داد که در 40 سال اخیر درآمد سرانه نسبت به دو شاخص اشاره شده سهم کمتری در ارتقاء سطوح توسعه کشور داشته است برای دستیابی با سطوح توسعه بالا از لحاظ انسانی ، تغییر ساختار های اقتصادی، اجتماعی، در جامعه ضروری است همچنین برای دستیابی به اهداف سند چشم انداز 20 ساله کشور راهکارهایی همراه با مقایسه بین کشورهای منطقه و جهان اسلام ارائه گردید

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

عبدالصمی سپاهی

مدیر پژوهش سرای رازی ، شهرستان سیب و سوران

رحیم بخش درازهی

مدیر آموزش و پرورش، شهرستان سیب و سوران

هاشم امیرمرادی

معاونت متوسطه اداره آموزش و پرورش شهرستان سیب و سوران

�پاهی، عبدالصمی و بخش درازهی، رحیم و امیرمرادی، هاشم،1398،بررسی روش های ارتقاء شاخص توسعه انسانی در کشور ایران،پنجمین همایش بین المللی مدیریت،روانشناسی و علوم انسانی با رویکرد توسعه پایدار،تهران

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات پنجمین همایش بین المللی مدیریت،روانشناسی و علوم انسانی با رویکرد توسعه پایدار21 شهریور 1398 · تهران