چکیده مقاله
در این تحقیق قصد داریم بعد از بحث و بررسی پیرامون انواع مختلف سازه و برشمردن معایب و محاسن هر یک از آنها، سه نوع سیستم سازه ای را مورد بررسی قرار داده و با در نظر گرفتن تاثیرات لرزه ای هر یک از آنها، یک سیستم پیکربندی سازه ای چند منظوره مناسب را از میان آنها انتخاب نماییم کارایی این سیستم، حفاظت از ساختمان ها در برابر خطرات مختلف می باشد در این مطالعه به صورت موردی بر روی ساختمان ۱۰ طبقه سیستم پیشنهادی را امتحان می کنیم برای ایجاد پیکربندی بهینه و کارآمد، از عناصر سازه ای و ایجاد برخی محدوده ها یا طول های بزرگتر استفاده می کنیم در این نوع پیکربندی، بخش های داخلی معلق کف از عناصر بیرونی با استفاده از تعادل بارهای عرضی محیط محافظت می کنند علاوه بر این، کف های معلق به طور جزئی در طبقه های ویژه مانند تعدیل کننده های توده ای وقفی TMD عمل می کنند که مناسب برای کاهش دامنه پاسخ جابجایی سازه در طول زلزله می باشند ۱TMD یکی از موثرترین دستگاه ها در کاهش ارتعاش است که از نیروهای دینامیکی پویا حاصل می شود ایده اولیه استفاده از TMD، افزودن یک سیستم کمکی به سازه اولیه است که می تواند انرژی را از سیستم اصلی جذب کند و آن را تخریب کند با این وجود، انواع TMD ها دارای معایبی مانند اشغال فضای معماری بزرگ، اضافه کردن جرم بزرگ به ساختمان، الزامات نصب سیستم کمکی یا تقویت عناصر مجاور برای اتصال TMD به سازه اصلی و هزینه زیاد هستند بنابراین در این تحقیق، سیستم پیشنهادی جدیدی برای غلبه بر محدودیت های فوق ارائه می شود
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�سولی ریزی، حمید،1399،بررسی و طراحی یک سیستم سازه ای مقاوم در برابر زلزله و بارهای محیطی غیر متعارف،ششمین همایش بین المللی مهندسی عمران، معماری ،شهرسازی با رویکرد توسعه پایدار،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات ششمین همایش بین المللی مهندسی عمران، معماری ،شهرسازی با رویکرد توسعه پایدار30 بهمن 1399 · تهران