بررسی اقتصادی سامانه های استحصال آب باران

چکیده مقاله

کمبود منابع آب آشامیدنی موجب گسترش سامانه های استحصال آب باران در بسیاری از نقاط جهان شده است به گونه ای که در برخی از این مناطق آب باران بخشی قابل توجه ی از مصارف غیرآشامیدنی را تأمین می کند با این وجود ملاحظات اقتصادی کاربرد سامانه های استحصال آب باران چندان روشن نیست به همین دلیل، در تحقیق حاضر مجموعاً نزدیک به 150 سامانه سطوح آبگیر باران در 17 کشور جهان مورد بررسی قرار گرفته است بر اساس یافته های تحقیق می توان نتیجه گرفت که سامانه های جمع آوری آب باران منحصر به مناطق کم آب نبوده و تعداد قابل توجه ی از طرح های استحصال آب باران، با هدف کنترل زهکشی و جلوگیری از وقوع سیل، در کشورهای پرباران به اجرا در آمده است نتایج همچین دلالت بر آن دارد که حداقل دوره بازگشت سرمایه سامانه های استحصال آب باران در کشورهای مختلف بین 5 تا 31 سال متغیر است علاوه بر این متوسط حداقل دوره بازگشت سرمایه سامانه های مذکور معادل 16 سال برآورد شده است نتیجه بررسی ها دلالت بر آن دارد که قیمت آب آشامیدنی طول دوره بازگشت سرمایه سامانه های استحصال آب باران را به شدت تحت تأثیر قرار می دهد افزایش قیمت آب آشامیدنی، اختصاص یارانه دولتی و ارائه مشوق های مالی می تواند جنبه های اقتصادی این سامانه ها را به طور قابل ملاحظه ای بهبود بخشد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

سید علی قاسمی

دانشجوی دکتری مهندسی عمران، دانشگاه فردوسی مشهد

محمد رضا علی پور

مدیر امور نظارت بر کیفیت آب و فاضلاب، شرکت آب و فاضلاب مشهد

فریبا قنبری

کارشناس تحقیقات، شرکت آب و فاضلاب مشهد

ثمانه توکلی امینیان

رئیس گروه تحقیقات، شرکت آب و فاضلاب مشهد

قاسمی، سید علی و علی پور، محمد رضا و قنبری، فریبا و توکلی امینیان، ثمانه،1395،بررسی اقتصادی سامانه های استحصال آب باران،ششمین کنفرانس ملی مدیریت منابع آب ایران،سنندج

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات ششمین کنفرانس ملی مدیریت منابع آب ایران1 اردیبهشت 1395 · سنندج