تحلیل عدم قطعیت رادار هواشناسی امیرآباد با استفاده از روش مدل سازی کاپولا

چکیده مقاله

امروزه با پیشرفت فناوری، سنجش از دور اطلاعات وسیعتری از علم هیدرولوژی به خصوص بارش در مناطق مختلف جمع آوری می کند یکی از ابزارهای سنجش از دور برای به دست آوردن اطلاعات مربوط به بارش، رادار هواشناسی می باشد این نوع رادارها با دریافت انرژی بازگشت داده شده از سوی هدف و تبدیل آن به بارش با استفاده از رابطه Z R، مقدار بارش را در نقطه مورد نظر تخمین می زنند به دلیل ماهیت تجربی این رابطه، ضرایب ثابت آن برای هر منطقه و هر نوع بارش بایستی کالیبره گردند با توجه به این مسئله که این رابطه در مناطقی که بارش از نوع بارندگی سبک می باشد مانند شرق دریای خزر ، تخمین های مناسبی را ارائه نمی دهد در این مقاله سعی شده است تا با استفاده از تئوری آماری احتمالاتی کاپولای گوسین، عدم قطعیت این رابطه در برآورد بارش در این نوع مناطق، محاسبه شود این مدلسازی در 18 ایستگاه، در محدوده دید رادار امیرآباد و برای 35 واقعه بارش، صورت گرفته و برای 4 واقعه دیگر صحت سنجی شده است نتایج حاکی از برآورد مناسب کاپولا در تخمین عدم قطعیت بارش برآورد شده می باشد به طوری که هر 4 واقعه در محدوده عدم قطعیت تخمین زده شده توسط کاپولا قرار گرفته است

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

محمد رضا کاویانپور

عضو هیئت علمی، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی

صابر معظمی گودرزی

عضو هیئت علمی، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه آزاد اسلامی واحد اسلامشهر

هومن آیت

دانشجوی کارشناسی ارشد، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی

اسماعیل قائمی

دانشجوی کارشناسی ارشد، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی

کاویانپور، محمدرضا و معظمی گودرزی، صابر و آیت، هومن و قائمی، اسماعیل،1395،تحلیل عدم قطعیت رادار هواشناسی امیرآباد با استفاده از روش مدل سازی کاپولا،ششمین کنفرانس ملی مدیریت منابع آب ایران،سنندج

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات ششمین کنفرانس ملی مدیریت منابع آب ایران1 اردیبهشت 1395 · سنندج