تعیین میزان تاثیر عملیات آبخیزداری بر دبی پیک سیلاب (مطالعه موردی: حوزه آبخیز ماسوله)

چکیده مقاله

مدیریت آبخیز را می توان به عنوان فرایندی شامل کلیه فعالیت های برنامه ریزی، طراحی، ساخت و بهره برداری صحیح از سیستم های آبخیز، به حساب آورد تلفیق و برنامه ریزی حوزه ماسوله، با در نظر گرفتن تمام جوانب، به منظور دستیابی به هدف اصلی کنترل سیل می باشد سیل به وضعیتی اطلاق می گردد که در آن جریان رودخانه به صورت غیرمنتظره افزایش پیدا کرده و معمولا باعث خسارات مالی و جانی می گردد در این پژوهش به برآورد ضریب رواناب، شناخت عوامل موثر در سیل خیزی و پهنه بندی پتانسیل سیل خیزی حوضه آبخیز ماسوله پرداخته شده و نقشه های مربوطه ارائه می شود بدین منظور ابتدا داده های موردنیاز شامل آمار وضعیت اقلیم منطقه، نقشه های مرتبط، عکس های هوایی و تصاویر ماهوارهای جمع آوری و وارد سیستم اطلاعات جغرافیایی GIS گردید، سپس با تلفیق آنها بر اساس روش SCS، نقشه شماره منحنی حوضه تهیه و با استفاده از جداول، روابط موجود و میزان بارندگی منطقه، نقشه پتانسیل سیل خیزی حوضه ارائه گردید در نهایت به بررسی میزان تاثیر عملیات مکانیکی و بیولوژیک بر دبی پیک سیلاب پرداخته شده است طبق نتایج بدست آمده با انجام عملیات آبخیزداری مکانیکی و بیولوژیک در دوره های مختلف از 17/4 تا 48/2 درصد از میزان دبی پیک سیلاب و ارتفاع رواناب کاسته می شود

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

شهاب کاوه کار

دانشجوی دکتری مهندسی منابع آب دانشگاه تبریز

مجید عبادیفر

کارشناس ارشد شرکت سهامی آب منطقه ای گیلان

سامان جوادی

استادیار گروه مهندسی آب پردیس ابوریحان دانشگاه تهران

فریدون معصوم پور

کارشناس ارشد آبخیزداری دانشگاه مازندران

کاوه کار، شهاب و عبادیفر، مجید و جوادی، سامان و معصوم پور، فریدون،1395،تعیین میزان تاثیر عملیات آبخیزداری بر دبی پیک سیلاب (مطالعه موردی: حوزه آبخیز ماسوله)،ششمین کنفرانس ملی مدیریت منابع آب ایران،سنندج

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات ششمین کنفرانس ملی مدیریت منابع آب ایران1 اردیبهشت 1395 · سنندج