چکیده مقاله
بخش عمده ای از ویژگی های فضاهای شهری گذشته ایران در مولفه های معنایی و معنا محوری نمودپیدا می کرده است ویژگی هایی که در دوران معاصر دچار گمشدگی و فراموشی شده اند و یکی از اصلیترین فضاهای شهری که تاثیر زیادی از این مسئله گرفته است، میادین شهری می باشند عمده ترین دلیل اینمسئله را می توان عدم توجه به ویژگی های معنایی و معنوی شهرسازی و معماری سنتی دانست هدف از اینپژوهش بررسی ویژگیهای میادین سنتی و شناسایی معیارهای تحلیل معناشناسانه در فضاهای شهری به منظورارتقا سطح تعاملات اجتماعی می باشد بدین منظور پژوهش حاضر با بررسی و تحلیل ادبیات موضوع گستردهمیادین شهری و تحلیل معناشناسانه به ارائه چارچوب نظری تحقیق پرداخته است و در ادامه با انجام مطالعاتمیدانی مشاهده و پرسشنامه به مقایسه چارچوب نظری مستخرج از ادبیات موضوع و اطلاعات جمع آوریشده با استفاده تحلیل های توصیفی تکنیکهای چیدمان فضایی Space Syntax ، عکاسی و مساحی واستنباطی تحلیل عاملی تاییدی توسط نرم افزار لیزرل LISREL در جهت اثبات فرضیه اقدام شده است نتایج این پژوهش نشان می دهد که از میان معیارهای کیفی مورد سنجش معناشناسانه معیارهای ذهنی مانندتنوع، رنگ و نشانه ها بیشترین رابطه را با بعد تعاملات اجتماعی دارند لذا از این نتایج می توان در افزایشمعنا محوری و معنویت در فضاهای شهری، که منجر به ایجاد فضاهای تعاملی می شود، استفاده نمود
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�باس زاده، شهاب و گوهری، حمید،1393،فضاهای معنا محور و میادین اجتماعی در شهرسازی اسلامی؛ رکن گمشده (فضاهای تعاملی) در کلان شهرهای ایرانی اسلامی - امروز،ششمین کنفرانس ملی برنامه ریزی و مدیریت شهری با تاکید بر مولفه های شهر اسلامی،مشهد
ارائهشده در
مجموعه مقالات ششمین کنفرانس ملی برنامه ریزی و مدیریت شهری با تاکید بر مولفه های شهر اسلامی21 آبان 1393 · مشهد