چکیده مقاله
در دهه های اخیر مهندسی و برنامه ریزی حمل و نقل در ایران توسعه قابل ملاحظه ای یافته است، متولیان حملونقل کلان شهرها در رقابتی تعصب گرایانه به افزایش سطوح عرضه در سیستم حمل ونقل دیارخود مشغول شدهاند و در جذب اعتبارات ملی، گوی سبقت را از یکدیگر ربوده اند بی انکه لحظه ای فرصت ارزیابی اقدامات گذشته را برای خود فراهم نموده یا به تهلیل هزینه منفعت پروژه های متنوع کلان شهرها ی کشور همت گمارند و از نتایج و پیامدهای فعالیتهای گذشته ذره ای اصلاح سیرآینده بهره گیرند این مقاله با بررسی شهر مشهد و توسعه قابل ملاحظه زیرساختهای سیستم حملونقل آن ساخت درمقابل توسعه کند مدیریت سیستم بهبود استفاده از داشته ها در کمتر از یک دهه سعی گردیده باتحلیلی کیفی و نظری به اثبات این موضوع پرداخته شود که بهبود موثر سیستم حملونقل چه در کلان شهر مشهد و یا در هرشهر دیگر از کشورمان بدون توجه به توسعهی سرمایه های اجتماعی در یک جامعه اخلاق مدار ، تقریبا نتیجه خواهد بود و برای شهری مثل مشهد حتی اگر در خلال یک دهته ، سرمایه ای معادل ده هزار میلیارد تومان در بخش حملونقل صرف نمایی ولی تغییر نگرشی در مسیر توسعه اجتماعی نداشته باشیم ، بدیهی است که افزایش ناچیزی را در بهبود سیستم حمل و نقل شاهد خواهیم بود
کلیدواژهها
نویسندگان
میثم ضیائی
کارشناس ارشد برنامه ریزی حمل ونقل و مدرس دانشگاه علمی و کاربردی
احسان جمشیدی
کارشناس ارشد راه و ترابری و مدرس دانشگاه دانشگاه علمی و کاربردی و رئیس اداره مطالعات پژوهش ونموزش سازمان ترافیک مشهد
مهدی مکرم
رئیس اداره فنی سازمان ترافیک مشهد، کارشناس ارشد راه و ترابری و مدرس دانشگاه دانشگاه علمی و کاربردی
مطهره عباسی
کارشناس ارشد برنامه ریزی حمل ونقل و مدرس دانشگاه علمی و کاربردی و کارشناس ارشد سازمان ترافیک مشهد
شیوه ارجاع
�یائی، میثم و جمشیدی، احسان و مکرم، مهدی و عباسی، مطهره،1394،بررسی موانع و چالشهای بهبود سیستم حمل ونقل و ارائه راهکار مطالعات موردی: بررسی وضعیت حملونقل مشهد و چگونگی بهبود آن،هفتمین کنفرانس ملی برنامه ریزی و مدیریت شهری با تاکید بر راهبردهای توسعه شهری،مشهد
ارائهشده در
مجموعه مقالات هفتمین کنفرانس ملی برنامه ریزی و مدیریت شهری با تاکید بر راهبردهای توسعه شهری20 آبان 1394 · مشهد