بررسی قابلیت دسترسی به حمل و نقل شهری در بین شهروندان دارای ناتوانی جسمی (مورد مطالعه: شهر مشهد)

چکیده مقاله

امروزه مناسب سازی فضای شهری و بهبود قابلیت دسترسی و تحرک افراد دارای معلولیت به موضوعی پراهمیت در مدیریت کلان شهری تبدیل شده است یکی از مهمترین امکانات شهری، حمل و نقل عمومی می باشند که همواره شاهد بیشترین حجم استفاده کننده بوده و به عمده ترین نیازهای شهروندان در ابعاد مختلف پاسخ می دهند هدف از انجام این مطالعه بررسی قابلیت دسترسی به حمل و نقل شهری در بین شهروندان دارای ناتوانی جسمی در شهر مشهد بوده است روش تحقیق در این پژوهش مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای و همچنین روش تحلیلی توصیفی مبتنی بر پیمایش بود جامعه آماری این پژوهش را تمامی معلولان و کم توانان حسی و حرکتی تشکیل دادند با توجه به جمعیت معلولان و کم توانان بر طبق فرمول کوکران ۱۶۸ نفر حجم نمونه را تشکیل دادند به منظور میزان دسترسی معلولان به حمل و نقل شهری از پرسشنامه محقق ساخته استفاده گردید و یافته های حاصل از پرسشنامه از طریق نرم افزار Spss تجزیه و تحلیل شد یافته ها حاکی از آن بود که بیشترین رضایت شهروندان کم توان و ناتوان حرکتی ازسیستم حمل و نقل شهری، مربوط به مولفه مناسب بودن محل استقرار ایستگاه های مترو ، می باشد و بیشترین میزان نارضایتی مربوط به میزان راحتی استفاده از خدمات حمل و نقل بود در مجموع سیستم حمل و نقل شهر مشهد در جهت انطباق با نیاز شهروندان کم توان و ناتوان حرکتی، عملکرد متوسطی داشته است که چندان رضایت بخش نبوده است

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

مجید زاهدی

کارمند منطقه یازده شهرداری مشهد، مشهد، ایران

سیدمحمود حسینی دشتبیاض

کارمند منطقه یازده شهرداری مشهد، مشهد، ایران

علی عرب پور

کارمند منطقه یازده شهرداری مشهد، مشهد، ایران

�اهدی، مجید و حسینی دشتبیاض، سیدمحمود و عرب پور، علی،1402،بررسی قابلیت دسترسی به حمل و نقل شهری در بین شهروندان دارای ناتوانی جسمی (مورد مطالعه: شهر مشهد)،دهمین کنفرانس ملی و سومین کنفرانس بین المللی برنامه ریزی شهری و مدیریت شهری،مشهد

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات دهمین کنفرانس ملی و سومین کنفرانس بین المللی برنامه ریزی شهری و مدیریت شهری24 آبان 1402 · مشهد