چکیده مقاله
مفهوم پایداری را می توان در ابعاد مختلف اقتصادی، کالبدی، محیطی و اجتماعی بررسی نمود که این مهم ارتباط تنگاتنگی با آسیب های اجتماعی، شکل و بافت شهری دارد علیرغم اینکه عمده اقدامات فعلی و رویکردهای مقابله با اینگونه بافت ها که عمدتا در جریانات و پیش بینی های کالبدی خلاصه می گردد، پارامترهای اجتماعی، ریشه بسیار عمیقی در معضلات و مشکلات این بافت ها دارد و می تواند در عدم دستیابی به شکل خوب شهر تاثیر گذار باشد شاخص های اجتماعی و تلاش در راستای نمایانی آنها در بافت های غیر رسمی بعنوان نخستین و ضروری ترین اقدام می تواند شرایطی مطلوب را در بهبود این محدوده ها و دستیابی به پایداری محیطی فراهم نماید در این راستا هدف از انجام این پژوهش تدوین شاخص های اجتماعی پایداری و ارزیابی آنها در سکونتگاه های غیر رسمی است شهر مشهد نیز به عنوان دومین کلانشهر ایران با بیشترین سهم پدیده حاشیه نشینی در کشور مواجه می باشد که در این پژوهش شهرک شهید مطهری بعنوان یکی از مهم ترین پهنه های سکونتگاه های غیر رسمی در مشهد بعنوان نمونه موردی جهت پیاده سازی شاخص های مستخرج انتخاب گردیده است روش تحقیق در پژوهش حاضر از نوع توصیفی تحلیلی است برای بررسی ادبیات و سوابق موضوع و ارائه چارچوب نظری از مطالعات کتابخانه ای استفاده شده و به منظور تدوین معیارها از روش پرسشنامه خبرگان با جامعه آماری ۱۰۰ نفر استفاده و ارزیابی و اولویت دادن به معیارها با روش تحلیل سلسله مراتبی AHP صورت پذیرفته است در نهایت نتایج این پژوهش حاکی از این موضوع می باشد که شاخص های اجتماعی پیش نیاز بسیاری از اقدامات کالبدی و جریانات بهبود سکونتگاه های غیر رسمی می باشد و اقداماتی از قبیل تشکیل شوراهای اجتماعی، دفاتر تسهیلگری و افزایش برنامه های مشارکتی برای شهروندان می بایست در راستای دستیابی به پایداری شهری در اولویت برنامه ها و طرح ها قرار گیرد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�یدحسینی، نفیسه و سیدحسینی، پریسا،1402،بهبود شرایط محیطی در سکونتگاه های غیررسمی با تاکید بر ارزیابی شاخص های پایداری اجتماعی (نمونه موردی : شهرک شهید مطهری)،دهمین کنفرانس ملی و سومین کنفرانس بین المللی برنامه ریزی شهری و مدیریت شهری،مشهد
ارائهشده در
مجموعه مقالات دهمین کنفرانس ملی و سومین کنفرانس بین المللی برنامه ریزی شهری و مدیریت شهری24 آبان 1402 · مشهد