چکیده مقاله
دیجیتالی شدن فرآیندهای دریانوردی و توسعه سامانه های ناوبری الکترونیک ECDIS نیازمند داده هایی پویا، دقیق و قابل تعامل است از این رو استانداردسازی داده های ناوبری الکترونیک یکی از مولفه های کلیدی ایمنی در دریانوردی مدرن است استاندارد S ۵۷ که سال ها به عنوان فرمت اصلی چارت های ناوبری الکترونیک ENC استفاده می شد، به دلیل ساختار ایستا و عدم انعطاف در برابر فناوری های جدید با چالش هایی مواجه است بنابراین IHO تصمیم به توسعه استاندارد جدیدی به نام S ۱۰۱ گرفت این استاندارد تحت چارچوب مدل داده هیدروگرافی جهانی S ۱۰۰ طراحی شده است تا پاسخگوی نیازهای امروزی ناوبری هوشمند باشد و هدف آن ارتقاء پویایی داده ها، قابلیت تعامل پذیری و بروزرسانی آنی است در این مقاله، ضمن مرور ساختار مفهومی S ۱۰۱ و مقایسه آن با S ۵۷، برتری های فنی، عملیاتی و مدیریتی این استاندارد تحلیل می شود و ضرورت مهاجرت از S ۵۷ به S ۱۰۱ از دیدگاه فنی و راهبردی جهت دستیابی به ناوبری هوشمند و ایمن تر مورد بررسی قرار گرفته است نتایج نشان می دهد که S ۱۰۱ با ساختار شیء گرا، پشتیبانی از داده های زمان دار و سازگاری با محیط های GIS، گامی موثر در تحقق ناوبری هوشمند، یکپارچه و ایمن تر به شمار می آید
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�ادقیان، آرزو و عبدالحسین، میترا و ثقه مجتهدی، عطیه و سلطانپور، علی،1404،گامی کلیدی در جهت ناوبری هوشمند با بکارگیری استاندارد نوین IHO(S-۱۰۱) در تولید چارت های ناوبری الکترونیک (ENC)،بیست و نهمین همایش و نمایشگاه ملی مهندسی نقشه برداری و اطلاعات مکانی ژئوماتیک ۱۴۰۴ و پنجمین نمایشگاه بین المللی ایران ژئو،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات بیست و نهمین همایش و نمایشگاه ملی مهندسی نقشه برداری و اطلاعات مکانی ژئوماتیک ۱۴۰۴ و پنجمین نمایشگاه بین المللی ایران ژئو29 آبان 1404 · تهران