تلاش امیدوارانه یک مادر برای انتقال تجارب سرکردن با فرزند دیرآموزش

چکیده مقاله

دیرآموز فردی است با بهره هوشی 70 تا 89 مهم ترین ویژگی آنها کمبود توجه و تمرکز آنان نسبت به همسالان شان است به همین دلیل برای یادگیری به معلمانی صبور و آشنا به وضعیت دیرآموزان نیازمندند کتاب پسر دیر آموز من یک تجربه زیسته و یک واقع نگری است تجربه 30 ساله مادری است که با بهره گیری از عشق مادری برای رفع کم توانایی ذهنی پسرش با شناخت از توانایی های فرزندش، راهکار هایی برای تواناتر کردن او به دست آورده است به دلیل سست و انعطاف ناپذیر بودن اعضای بدن پسرم، انگشتانش در نوشتن حروفی مانند ض،ق،ظ، ی و مشکل داشت با ایده گرفتن از کتاب های آموزش نقاشی و نوشتن آن حرف ها به شکل نقطه چین و آموزش پسرم در وصل کردن نقطه ها، او توانست حس نیم دایره کشیدن را با انگشتان تجربه کند در یادگیری اعداد، رفتن از 19 به 20،29 به 30 ، 39 به 40 و برایش سخت بود و متوجه نمی شد با استفاده از حافظه خوبش، ستونی از این اعداد نوشتم و او حفظ کرد یه این شکل که وقتی به 19 می رسید می دانست که عدد بعدی 20 است و همین طور تا 99 به 100 را یاد گرفت به علت عدم تمرکز کافی، عجول و هیجان زده بودن، دیرآموزان برای فراگیری در هر زمینه ای نیاز به تکرار دارند همچنین برای رسیدن به نتیجه مطلوب، خانواده باید با ارتباط مستمر با معلم تلاش کند شیوه کار با فرد دیر آموز در مدرسه و خانه هماهنگ باشد دیرآموزان برای افزایش اعتماد به نفس و کسب هویت انسانی اجتماعی، نیاز دارند تا حد توان به تنهایی از پس زندگی روزمره خود برآیند و هر چه کمتر وابسته به خانواده باشند

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

مهوش کیان ارثی

کارشناسی ارشد در رشته مطالعات و تحقیقات ارتباطات اجتماعی از کشور امریکا نویسنده کتاب پسر دیرآموز من ناشر: دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی تهران

کیان ارثی، مهوش،1398،تلاش امیدوارانه یک مادر برای انتقال تجارب سرکردن با فرزند دیرآموزش،پنجمین همایش بین المللی مدیریت،روانشناسی و علوم انسانی با رویکرد توسعه پایدار،تهران

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات پنجمین همایش بین المللی مدیریت،روانشناسی و علوم انسانی با رویکرد توسعه پایدار21 شهریور 1398 · تهران