چکیده مقاله
با وجود تدوین قوانین و آیین نامه های مرتبط در خصوص مشارکت ذینفعان و ذیمدخلان در انتقال مدیریت تاسیسات آبیاری که از مهم ترین سازوکارهای اجرائی مدیریت یکپارچه منابع آب می باشد به دلیل مشترک بودن این تکلیف قانونی بین مردم و چند دستگاه اجرایی و عدم شفافیت چارچوب برنامه ریزی و صراحت در شیوه های اجرائی برای پیشبرد وظایف و مسئولیت های مردم و هر دستگاه ، دستیابی به اهداف تعیین شده در قوانین غیرممکن بوده است بر این اساس و در راستای فراهم آوردن بیش از پیش شرایط اجرایی لازم به منظور استفاده از ابزارهای قانونی مرتبط و استفاده کارآمد از ظرفیت های سازمان جهاد کشاورزی ، سازمان آب منطقه ای ، سازمان تعاونی روستائی ، اداره تعاون ، کار و رفاه اجتماعی و اداره کل محیط زیست و کلیه ذی مدخلان به توسعه هر چه بیشتر همکاری و کمک متقابل و مشارکت اگاهانه با ذینفعان در بهره برداری و مصرف آب کشاورزی ، لزوم تدوین و تنظیم نظام نامه همکاری مشترک با اهداف مشخص ، محدوده و دامنه مشخص و تفکیک مسئولیت هر یک از ذیمدخلان با تاکید بر پشتوانه قانونی پیشنهاد می گردد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�دهم ملکی، مرجان و غنیان، منصور و دحیماوی، عادل،1395،ضرورت تدوین نظام نامه همکاری مشترک در مدیریت یکپارچه منابع آب،ششمین کنفرانس ملی مدیریت منابع آب ایران،سنندج
ارائهشده در
مجموعه مقالات ششمین کنفرانس ملی مدیریت منابع آب ایران1 اردیبهشت 1395 · سنندج