چکیده مقاله
توابع تولید آب زماندار مانند تابع دورنبوس و کاسام 1979 و شکلهای توسعه یافته آن یعنی مدل حاصلجمعی و حاصل ضربی توسعه داده شده توسطRao et al 1988 نقش محوری را در مدلهای بهینهسازی کم آبیاری دارند جهت تخمین عملکرد نسبی به کمک این تابع، برآورد مقدار دقیق پارامترهای آن تبخیر تعرق حداکثر و واقعی و ضریب حساسیت عملکرد ضروری میباشد به منظور بررسی میزان خطا در برآورد عملکرد نسبی توسط این توابع ناشی از خطای پارامترهای مورد استفاده در آنها آنالیز حساسیت این توابع صورت گرفت نتایج نشان داد که در صورت اعمال تنش آبی در یک مرحله رشد، حساسیت تابع دورنبوس و کاسام 1979 نسبت به خطای ضریب حساسیت عملکرد با افزایش شدت تنش آبی افزایش مییابد و این امر به ویژه در مراحلی که ضریب حساسیت عملکرد بزرگتر می باشد، بیشتر است همچنین تابع دورنبوس و کاسام 1979 نسبت به فروبرآورد تبخیر تعرق حداکثر گیاهی حساسیت بیشتری دارد تا فرابرآورد آن این حساسیت با افزایش شدت تنش آبی در هر یک از مراحل رشد کاهش مییابد اما با افزایش شدت تنش آبی در کل فصل رشد افزایش می یابد حساسیت تابع دورنبوس و کاسام 1979 نسبت به خطا در برآورد تبخیر تعرق واقعی با افزایش شدت تنش آبی در هر یک از مراحل رشد کاهش مییابد اما با افزایش شدت تنش آبی در کل فصل رشد افزایش مییابد همچنین در صورت اعمال تنش آبی در بیش از یک مرحله رشد، حساسیت مدل حاصلجمعیRao et al1988 نسبت به هر سه پارامتر مدل بیشتر از مدل حاصلضربی میباشد و بنابراین توصیه میگردد در چنین شرایطی از مدل حاصل ضربی استفاده گردد نتایج نشان داد که عملکرد نسبی محاسبه شده به وسیله مدل حاصلضربی بیشتر از مدل حاصلجمعی میباشد و با افزایش تنش آبی اختلاف بین این دو مدل افزایش مییابد این نتایج با یافتههایRao et al 1988 که اظهار داشتند این دو مدل نتایج یکسانی را به وجود میآورد در تناقض میباشد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
کابوسی، کامی،1389،آنالیز حساسیت تابع برآورد عملکرد دورنبوس و کاسام ( 1979)،سومین همایش ملی مدیریت شبکه های آبیاری و زهکشی،اهواز
ارائهشده در
مجموعه مقالات سومین همایش ملی مدیریت شبکه های آبیاری و زهکشی1 اسفند 1389 · اهواز