چکیده مقاله
آب های مازاد سطحی که جهت تغذیه مصنوعی آب های زیرزمینی مورد استفاده قرار می گیرند، عموماً حاوی مواد رسوبی زیادی است این رسوبات پس از ورود به تأسیسات تغذیه مصنوعی، در بستر حوضچه ها و مخازن ته نشین می شوند و علاوه بر کاهش نفوذپذیری آن، موجب کاهش ظرفیت و عمر مفید این تأسیسات می شوند در این مقاله ضمن بررسی مبانی تئوریک این پدیده، اثرات آن در تعدادی از طرح های تغذیه مصنوعی اصفهان مورد بررسی قرار گرفته است طرح هایی که در این تحقیق مورد ارزیابی قرار گرفته اند عبارتند از: حوضچه های طرح های تغذیه مصنوعی رامشه، کهرویه و باغ سرخ و مخازن طرح های تغذیه مصنوعی شمال شهرضا، رودخانه سورمنده و مخزن ساحل چپ رودخانه شور در این مقاله میزان نفوذپذیری پیش بینی شده حوضچه ها و مخازن تغذیه مصنوعی در زمان مطالعات و طراحی با نفوذپذیری آن در اولین سال بهره برداری و نفوذپذیری آن در شرایط کنونی 10 تا 15 سال پس از شروع بهره برداری مورد مقایسه قرار گرفته است این بررسی ها نشان می دهد که اختلافات قابل توجهی بین مقادیر نفوذپذیری پیش بینی شده در زمان طراحی با ارقام نفوذپذیری واقعی در بدو بهره برداری وجود دارد، علاوه بر این بدلیل بروز پدیده مسدودشدگی ناشی از تجمع مواد رسوبی، میزان نفوذپذیری حوضچه ها و مخازن تغذیه مصنوعی در یک دوره بهره برداری 10 تا 15 ساله بین 40 تا 80 درصد کاهش یافته است در این مقاله ضمن بررسی راهکارهای مختلف مقابله با پدیده مسدود شدگی، عملکرد شیوه های مختلف تغذیه مصنوعی نسبت به بروز پدیده مسدودشدگی نیز مورد بررسی و مقایسه قرار گرفته است در این مقاله همچنین راندمان تله اندازی حوضچه ها و مخازن طرح های مورد اشاره اندازه گیری شده و تأثیر ضخامت لایه رسوبی در کاهش نفوذپذیری حوضچه ها مورد بررسی قرار گرفته است این بررسی ها نشان می دهد که در صورت طرح و اجرای مناسب پروژه های تغذیه مصنوعی، عمر مفید اینگونه تأسیسات را به میزان بسیار بیشتری نسبت به آنچه که عنوان می شود می توان افزایش داد
نویسندگان
شیوه ارجاع
�یات، پرویز و بصیرپور، علی،1388،بررسی اثرات موارد رسوبی در کاهش نفوذپذیری حوضچه ها و مخازن طرحهای تغذیه مصنوعی و راهکارهای مقابله با این پدیده،دومین کنفرانس سراسری آب،بهبهان