بررسی تأثیر تغییر کاربری اراضی بر ضریب رواناب سطحی و دبی اوج سیلاب در دوره بازگشت های مختلف (مطالعه موردی: حوزه آبخیز النگ دره گرگان)

چکیده مقاله

تغییر کاربری اراضی یکی از فاکتورهای مهم در تغییر جریان هیدرولوژیک، فرسایش حوزه و انهدام تنوع زیستی و منابع طبیعی است تغییر کاربری اراضی کشاورزی و جنگل همچنین سبب هدر رفت کربن آلی، تخریب ساختمان خاک، کاهش هدایت هیدرولیکی و در نهایت بروز خسارات شدید اجتماعی، اقتصادی و مالی می شود تحقیق حاضر به منظور بررسی تغییر کاربری اراضی در حوزه آبخیز النگ دره گرگان و تاثیر آن بر ضریب رواناب و دبی اوج سیلاب در دوره بازگشت های مختلف در دو دوره زمانی سال های 1341 و 1387 انجام گرفت در این تحقیق به منظور تهیه نقشه های پوشش گیاهی و نقشه کاربری اراضی از سیستم اطلاعات جغرافیایی استفاده گردید مقایسه کاربری اراضی در سال های 1341 و 1387 نشان داد که سطح اراضی جنگلی و کشاورزی از سال 1341 تا سال 1387 کاهش یافته که این کاهش برای اراضی جنگلی و زراعت به ترتیب حدود 3 و 10 درصد می باشد اراضی مسکونی از سال 1341 تا سال 1387 بدلیل شهرسازی و تبدیل اراضی جنگلی و زراعت به اراضی مسکونی افزایش یافته است که این افزایش حدود 13 درصد می باشد با افزایش ضریب رواناب سطحی دبی اوج سیلاب با دوره بازگشت های مختلف از سال 1341 تا 1387 افزایش پیدا کرد تخریب منابع طبیعی، پوشش گیاهی و تغییر کاربری اراضی باعث افزایش ضریب رواناب و دبی اوج سیلاب شده که در نتیجه بروز سیل و مشکلات اجتماعی، اقتصادی و مالی را در پی داشته است

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

رضا یاری

دانشجوی کارشناسی ارشد مرتعداری دانشگاه تهران

علی کهنه

دانشجوی کارشناسی ارشد آبخیزداری دانشگاه تهران

نادر جندقی

دانشجوی کارشناسی ارشد آبخیزداری دانشگاه تهران

یاری، رضا و کهنه، علی و جندقی، نادر،1388،بررسی تأثیر تغییر کاربری اراضی بر ضریب رواناب سطحی و دبی اوج سیلاب در دوره بازگشت های مختلف (مطالعه موردی: حوزه آبخیز النگ دره گرگان)،دومین کنفرانس سراسری آب،بهبهان

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات دومین کنفرانس سراسری آب20 اسفند 1388 · بهبهان