چکیده مقاله
از جمله مشکلات عمده در مدیریت رودخانه ها و مسیلها، معضل فرسایش و رسوب می باشد همه ساله مقادیر زیادی رسوب وارد سیستمهای انتقال سطحی شده و در ضمن پر کردن مخازن سدها سبب تنش بر مدیریت منابع آب می گردند منطقه مورد مطالعه شامل حوضه آبریز رودخانه کارواندر است که در شمال دشت ایرندگان و در مجاورت دشتهای سیب سوران، خاش و پشتکوه در استان سیستان و بلوچستان واقع گردیده است، این محدوده در عرض جغرافیایی 27 درجه و 34 دقیقه تا 28 درجه و 2 دقیقه و در طول جغرافیایی 60 درجه و 35 دقیقه تا 61 درجه و 14 دقیقه قرار دارد مساحت حوضه آبریز کارواندر 2128 کیلومتر مربع می باشد که با 1789 کیلومتر مربع آن را ارتفاعات پوشانیده است و مابقی دشت می باشد وجود سازندهای حساس به فرسایش به همراه عذم کاربردی مناسب اراضی سبب ورود رسوبات به پهنه آبی این رودخانه شده است به منظور انجام این تحقیق ابتدا بر اساس نقشه توپوگرافی منطقه اقدام به شناسایی محدوده حوضه و مسیر رودخانه کارواندر صورت گرفت، سپس اطلاعات فیزیوگرافی محدود مورد بررسی مورد مطالعه قرار گرفت، در مرحله بعد اقدام به جمع آوری اطلاعات مورفولوژی، لیتولوژی، فرسایش کناری و بستر، رژیم رودخانه، محل و استخراج منابع قرضه، پوشش گیاهی و همچنین اطلاعات ایستگاه هیدرومتری و رسوب سنجی گردید نتایج نشان می دهد پوشش گیاهی منطقه بیشتر از نوع بوته ای علفی می باشد که این موضوع تاثیر چندانی در جهت جلوگیری از فرسایش و نیز حمل رسوبات به پایین دست رودخانه نمی شود بطور کلی ارتباط معناداری در سطح 95٪ حوضه کارواندربین پارامترهای زمین شناسی، پوشش گیاهی، برداشت منابع قرضه، سازندهای زودفرسا حساس به فرسایش با تشکیل و گسترش مقاطع پایدار هندسی پیچانرود و مورفولوژی رودخانه وجود دارد، که حاکی از تاثیر مستقیم و غیرمستقیم عوامل فوق الذکر بر تعیین نوع فرسایش، چگونگی حمل رسوبات و رسوبگذاری این حوضه می باشد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�اقبت بخیر، حسین و اژدری مقدم، مهدی و احمدی، علی،1388،بررسی تاثیرات شرایط رسوبی بر مقطع پایدار هندسی رودخانه کارواندر،دومین کنفرانس سراسری آب،بهبهان