چکیده مقاله
انتخاب روش توزیع آب، یکی از پارامترهای مهم و اساسی در طراحی شبکه های آبیاری محسوب می گردد از لحاظ کلی روش های توزیع دائمی و گردشی معمولترین روشهای توزیع آب در شبکه های آبیاری می باشند که بعضاً با خواسته ها و نیازهای کشاورزان هماهنگی ندارد در این شبکه ها معمولاً کانالهای سیستم انتقال کانالهای درجه یک و دو بر اساس روش توزیع دائمی و کانالهای سیستم توزیع کانالهای درجه 3 و 4 بر اساس روش گردشی مورد بهره برداری قرار می گیرد در دهه های اخیر در سطح کشورهای پیشرفته، روش توزیع بر مبنای تقاضا مورد توجه قرار گرفته است کاربرد روش های توزیع آب بر حسب تقاضا در شبکه های آبیاری تحت فشار با سهولت بیشتر و هزینۀ کمتر در مقایسه با کانالهای روباز امکان پذیر است با توجه به گسترش شبکه های آبیاری تحت فشار، کاربرد روشهای بر حسب تقاضا در این سیتسم ها توسعه یافته است به کارگیری این روش نسبت به شرایط توزیع آب به صورت سنتی در سیستم های آبیاری تحت فشار موجود، موجب ارتقاء و بهبود عملکرد شبکه می گردد و می تواند مبنایی جهت توجیه کاربرد این روش در شبکه های تحت فشار باشد در این روش، ریسک به حداقل رسیده و از طرف دیگر، کشاورز با توجه به احتیاج آب واقعی خود اقدام به آبیاری می نماید و در نتیجه عملکرد سیستم در شبکه بهبود می یابد در این شرایط نه به گیاه تنش ناشی از کمبود آب وارد می شود و نه آب مازاد مشابه روش های توزیع گردشی و دائمی به زمین وارد می شود همچنین مشارکت مستقیم کشاورزان در امر مدیریت شبکه در این روش و نیز ارتباط دایم و منظم آنها با مسؤلان، موجب تلفیق دانش بومی و دانش فنی می گردد و بسیاری از مشکلات بهره برداری را کاهش می دهد در این مقاله در نظر است به تأثیر این روش طراحی شبکه ها در جلوگیری از تلفات آب در مقایسه با روشهای معمول توزیع آب و نیز تأثیر آن در افزایش راندمان بهره وری آب، از طریق تجارب سایر کشورها، اشاره شود
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�مان زاده، آذین و قهرمان، بیژن و منعم، محمدجواد و داوری، کامران،1385،ارجحیت روش توزیع آب در شبکه های آبیاری بر مبنای تقاضا،اولین همایش ملی مدیریت شبکه های آبیاری و زهکشی،اهواز