چکیده مقاله
الگوریتم های مختلفی برای تعیین توزیع مکانی تبخیر تعرق ET با استفاده از داده های سنجش از دور توسعه یافته اند اساس این الگوریتم ها برآورد مؤلفه شارگرمای نهان تبخیر از روی باقیمانده انرژی خالص رسیده به زمین و شارهای گرمای محسوس و خاک هستند پارامترهای این الگوریتم ها نیاز به واسنجی زمینی دارند که انجام آن، زمان بر و هزینه های زیادی در بر دارد مدل SSEB یکی از این الگوریتم هاست که نیاز به واسنجی نداشته و به نسبت ساده تر می باشد فرضیات بکار رفته در این مدل برای تعیین حداکثر تبخیر و تعرق مزارع طرح توسعه نیشکر مورد بررسی قرار گرفت برای این منظور 241 تصویر روز ماهواره نوا طی سالهای 2004 تا 2009 جمع آوری و با استفاده از مدل فوق، حداکثر تبخیر و تعرق مزارع طرح توسعه نیشکر خوزستان برآورد شد و نتایج آن با روش پنمن مانتیث مورد مقاسیه قرار گرفت نتایج نشان داد، روش SSEB با خطای استاندارد1/03 میلیمتر در روز و ضریب تبیین 0/91 همبستگی به نسبت نزدیکی به روش پنمن مانتیث برای منطقه مورد نظر ارائه داد
کلیدواژهها
نویسندگان
منا عصاره مستقیم
دانشجوی کارشناسی ارشد آبیاری زهکشی پردیس ابوریحان ، دانشگاه تهران
علی رحیمی خوب
دانشیار گروه آبیاری و زهکشی پردیس ابوریحان ، دانشگاه تهران
شیوه ارجاع
�صاره مستقیم، منا و رحیمی خوب، علی،1389،ارزیابی مدل سنجش از دور SSEB برای برآورد تبخیر و تعرق پتانسیل مزارع نیشکر خوزستان،سومین همایش ملی مدیریت شبکه های آبیاری و زهکشی،اهواز
ارائهشده در
مجموعه مقالات سومین همایش ملی مدیریت شبکه های آبیاری و زهکشی1 اسفند 1389 · اهواز