چکیده مقاله
در مناطقی که اطلاعات موجود هواشناسی برای تخمین تبخیروتعرق پتانسیل گیاه پتانسیل ناقص بوده و یا در دسترس نباشد، نیازمند به کارگیری معادله هایی هستیم که با استفاده از حداقل داده های ورودی ، تبخیروتعرق پتانسیل را تخمین بزنند در این تحقیق، ارزیابی روش های مبتنی بر استفاده از دما و یا تابشجهت برآورد تبخیروتعرق پتانسیل گیاه پتانسیل صورت پذیرفت بدین منظور، آمار ماهانه اطلاعات هواشناسی هشت ایستگاه منتخب استان مازندران برای دوره آماری هفت سال 2007 2001 مورد استفاده قرار گرفت مقدار تبخیر وتعرق گیاه پتانسیل با استفاده از معادله های هارگریوز سامانی تورک، پریستلی تیلور و جنسن هیز برآورد گردید ارزیابی هر کدام از روش ها از طریق مقایسه نتایج آنه ا با نتایج بدست آمده از روش فائو پنمن مانتیث که روش استاندارد برآورد تبخیر و تعرق است، انجام پذیرفت نتایج نشان داد که روش ه ای تورک، پریستلی تیلور و هارگریوز سامانی برآورد بیشتر و روش جنسن هیز برآورد کمتری از مقدار تبخیروتعرق پتانسیل را نسبت به روش استاندارد داشته اند آنالیزهای آماری معادله های مورد بررسی نشان داد که معادله هارگریوز سامانی با مقدار متوسط RMSE=0/380 موفق ترین و معادله جنسن هیز با مقدار متوسط RMSE=0/754 ناموفق ترین برآورد را در بین ایستگاه های مورد بررسی دارا هستند نتایج همچنین نشان داد که همبستگی مناسبی بین مقادیر برآورد روش های مختلف و معادله فائوپنمن مانتیث برقرار است و معادله پریستلی تیلور با R2=0/967 بیشترین میزان ضریب تبین را در مقایسه با روش های مورد بررسی داراست نتایج نشان داد، در مناطقی که داده های هواشناسی برای استفاده از معادله ی فائو پنمن مانتیث ، ناقصباشد، معادله ی هارگریوز سامانی می تواند به عنوان روشی مناسب جهت تخمین تبخیر تعرق پتانسیل در استان مازندران مورد استفاده قرار گیرد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
نصیری قیداری، امید و علی پور، ارمین و اوجاقلو، حسن،1389،ارزیابی و مقایسه روشهای تخمین تبخیروتعرق پتانسیل با استفاده از حداقل اطلاعات هواشناسی (مطالعه موردی: استان مازندران)،سومین همایش ملی مدیریت شبکه های آبیاری و زهکشی،اهواز
ارائهشده در
مجموعه مقالات سومین همایش ملی مدیریت شبکه های آبیاری و زهکشی1 اسفند 1389 · اهواز