چکیده مقاله
جنگلکاری دیم بادام بویژه در مناطق خشک و نیمه خشک که دارای محدودیت منابع آبی هستند یکی از راهکارهای حفظ و توسعه پوشش گیاهی درا ین مناطق بوده و از طرفی با توجه به ارزش اقتصادی قابل توجه مغز بادام، صادرات آن میتواند ضمن کسب درآمد ارزی برای کشور در بهبود وضع اقتصادی کشاورزان و اقتصاد ملی نقش بسزایی داشته باشد در این میان پیدا کردن ژنوتیپهای مقاوم به خشکی و نیز به کارگیری سیستمهای مناسب سطوح آبگیر باران، انتخاب تیپ خاک مناسب و عمیق و استفاده از سایر روشهای به زراعی در موفقیت این برنامه تاثیر بسزایی خواهد داشت در این آزمایش 12 ژنوتیپ بادام بر پایه آماری بلوکهای کامل تصادفی در چهار تکرار و در ایستگاه تحقیقات درختان چند منظوره ریخلان مریوان در طول سالهای 1375 تا 1377 مورد مطالعه قرار گرفتند نتایج نشان داد که اختلاف معنی داری بین ژنوتیپهای مورد آزمایش از لحاظ درصد زنده مانی وجود دارد ولی بین پارامترهای قطر و ارتفاع نهالها تفاوت معنی داری مشاهده نشد براساس نتایج حاصله ژنوتیپهای A 5 با 15/47 درصد زنده مانی، A 7 با 74/45 درصد زنده مانی و A 2 با 45 درصد زنده مانی به عنوان ژنوتیپهای برتر جهت کاشت آزمایش جنگلکاری انتخاب گردیدند
نویسندگان
فیروز مردانی
کارشناس مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان کردستان
شیوه ارجاع
مردانی، فیروز،1388،بررسی میزان بردباری چند ژنوتیپ از گونه بادام معمولی Amygdalus communis به خشکی به منظور استفاده در جنگلکاری دیم اراضی جنگلی استان کردستان،دومین همایش ملی اثرات خشکسالی و راهکارهای مدیریت آن،اصفهان
ارائهشده در
مجموعه مقالات دومین همایش ملی اثرات خشکسالی و راهکارهای مدیریت آن25 اردیبهشت 1388 · اصفهان