گونه های علوفه های مناسب مناطق خشک و نیمه خشک در استان اصفهان

چکیده مقاله

کشور ایران روی خط خشک جهان قرار دارد و برخی سال ها هم دچار خشکسالی می شود و پدیده خشکسالی خسارت زیادی را به کشور وارد می سازد این مساله موجب شده که متخصصین و مسئولین مربوطه راه های مختلف مقابله با این پدیده را مورد آزمون قرار دهند در این بین یکی از موثرترین راه های مقابله با این پدیده حفظ و اصلاح پوشش گیاهی است بکارگیری این روش مستلزم استفاده از گونه های بومی مناسب در هر منطقه است این گونه ها علاوه بر سازگاری با شرایط محیطی منطقه قادر هستند در سال هایی که بارندگی به حداقل می رسد بقای خود را حفظ کنند و در سال هایی که بارندگی در شرایط عادی است علوفه بیشتر و بهتر برای دام ها تولید کند در این راستا مطالعه ای در سطح استان اصفهان با وسعتی حدود 10526300 هکتار و تا حدودی در استان های همجوار در قالب طرح های تحقیقاتی مختلف انجام شد برای انجام این بررسی ابتدا نمونه های هر بار یومی از گونه های موردنظر از مناطق مختلف جمع آوری و با استفاده منابع معتبر موردشناسایی قرار گرفتند در استان اصفهان بیش از 2000 گونه گیاه به شکل های درختی، درختچه ای ، بوته ای و علفی یکساله و چند ساله می روید که اغلب آن ها در مراتع می رویند و به شکل های مختلف و در زمان های مناسب مورد استفاده دام ها قرار می گیرند اما میزان و کیفیت استفاده در گونه های مختلف متفاوت است و این موضوع باعث شده افراد متقاضی سئوالاتی مطرح کنند که کدام یک از این گونه ها بهتر هستند و قابلیت کار کردن روی آن ها بهتر و مفیدتر است این مقاله بیشتر درپاسخ به این افراد تهیه شده است بیشترین گونه ها علوفه ای مناسب متعلق به خانواده های Fabaceae با 15 گونه، هر کدام با یک گونه میباشند

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

محمد تقی فیضی

کارشناس پژوهشی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی اصفهان

فیضی، محمد تقی،1388،گونه های علوفه های مناسب مناطق خشک و نیمه خشک در استان اصفهان،دومین همایش ملی اثرات خشکسالی و راهکارهای مدیریت آن،اصفهان

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات دومین همایش ملی اثرات خشکسالی و راهکارهای مدیریت آن25 اردیبهشت 1388 · اصفهان